Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/7027 K.2023/3523

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 63 ada 9 parsel sayılı 93,00 m2 alanlı taşınmazın tamamının... Vakfından ...adına kayıtlı iken ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/141 E., 2000/147 K. sayılı ilamı ile kayyımla idare edildiği ve kayyımlık süresinin dolduğundan bahisle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/345 E., 2013/20 K. sayılı 06/02/2013 tarihli kararı ile Maliye Hazinesi adına hükmen tescil edildiğini, Yargıtay içtihatları doğrultusunda taşınmazın vakfa intikal etmesi gerektiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile... Vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, Şehzade Sultan Mehmet Vakfı şerhinin yasal dayanağının kalmadığını, 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesinin "Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti" vakfı adına tescil edilir dendiğine göre hiç tereddütsüz gayri sahih vakıflarda mahlulen rücu ya da taşınmazların vakfa dönmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen yasa maddeleri ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin içtihatları dikkate alınarak, aslı Vakıf olan taşınmazların Maliye Hazinesi adına olan tapu kayıtlarının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğini, Hazine aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın... Vakfından mukataalı olduğuna dair tapu kütüğü dayanak kayıtlarında şerh bulunduğu, Hazine adına Mahkeme kararına istinaden hükmen tescil edildiği, taşınmazın öncesinin vakıf malı olması nedeniyle 24.9.1983 tarihinden sonra aslı vakıf olan taşınmazların Hazineye geçmesine yasal olanağın kalmadığı dikkate alındığında 5237 sayılı Yasa'nın 17. maddesindeki yasal şartların somut olayda mevcut olduğu, Mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 5737 sayılı Vakıflar Kanunu′nun 17. maddesi; “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.” hükmünü düzenlemiştir.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,