Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/1326 K.2023/1583

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı tarafın temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bilindiği üzere, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Davalar birleşmekle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmezler. O nedenle her bir davanın değeri ayrı belirlenmelidir.

Dosya içeriğinden, davaya konu taşınmazın çekişmeli 1/2 payının: a) Asıl dava tarihi itibariyle keşfen saptanan 100.000,00 TL değeri üzerinden asıl davanın davacısının 1/2 miras payı karşılığının 50.000,00 TL, b) Birleştirilen dava tarihi itibariyle keşfen saptanan 202.000,00 TL değeri üzerinden birleştirilen davanın davacısının 1/2 miras payı karşılığının 101.000,00 TL olduğu, anılan miktarların Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davalı tarafın temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun bulunduğundan davalı tarafın temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.