Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/5303 K.2024/7116

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından esasa, davalı ... vekili tarafından yargılama giderlerine yönelik olarak istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilmiş, davanın kabulü ile yargılama giderlerinden davacının sorumlu tutulmasına dair yeniden hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın temyiz edilen kısmının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin 15.070,61 TL olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu taşınmazın belirlenen değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2022 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kalmaktadır.