Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/4288 K.2025/1076

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Giresun ili, ... ilçesi, ... köyü, ... Mahallesinde bulunan 102 ada 128 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğunu, 102 ada 140 parsel ile 102 ada 141, 143, 144 parsel arasındaki yerin tescil dışı bırakıldığını, tescil dışı bırakılan alanın dedesinden babasına, babasından davacıya intikal ederek tarafınca kullanıldığını, bu hususun köy halkı tarafından bilindiğini ileri sürerek tescil dışı bırakılan 216 metrekarelik alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş; ..., ..., ..., ..., ... davacının yanında davaya müdahil olarak katılmışlardır.

II. CEVAP

Davalı Hazine; 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, esasa ilişkin olarak ise açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olan 216.50 metrekarelik alanın ... tarafından kullanıldığı ve davacı ile asli müdahillere ...'dan intikal ettiğinin anlaşıldığı belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2.maddesi gereğince, karar tarihi itibariyle miktar ve değeri 17.830,00 TL’yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu, keşfen tescil harici taşınmaz bölümünün değerinin 10.043,44 TL olduğu belirtilmesine göre davalı Hazine vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2., 346. ve 352/1-b maddeleri gereğince miktar ve değer itibariyle kesinlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek-6. maddeye göre bu tür davalarda miktar ve değere bakılmaksızın istinaf ve temyiz kanun yolunun açık olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olup istinaf başvurusunun incelenerek Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini, esasa ilişkin olarak da davanın süresi içerisinde açılmadığını, davaya konu yerin köy yolu olup köylüler tarafından fiilen kullanıldığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu tespit harici taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden olayda ek 6. maddenin uygulama yeri bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,