Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/6011 K.2026/2035

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Kadastro çalışmaları sonucu dava konusu; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1 07... parsel, 1 07... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitlerinin 1993 tarihinde kesinleştiği, aynı yer 1 07... parsel sayılı taşınmaz bakımından ise açılan ve Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada 1994/854 Esas, 1995/224 Karar sayılı kararının Dairenin 18.01.1996 tarihli ve 1996/16629 Esas, 1996/320 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde yer alan 1 07... parsel sayılı taşınmazın muris babasından intikal ettiğini, tapuda 5.100,00 metrekare yüz ölçümlü taşınmazın bir kısmının kadastro yenileme çalışmaları sırasında davalı ... adına kayıtlı bulunan aynı yer 1 07... , 4 36... nolu parseller ile davalı ... adına kayıtlı aynı yer 1 07... parsele kaydırıldığını, bağ ve fıstıklık alanı olarak atalarından beri kullandıkları ve davalılar adına tespit olunan bu alanın davalılarla herhangi bir ilgisinin olmadığını, uygulama kadastrosu sonucu oluşan yanlışlığın düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek adına kayıtlı taşınmaz parseline ilave edilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 11. ve 12. maddelerine göre kadastro çalışmaları sonucu düzenlenen ve otuz gün süreyle ilan ettirilen tutanaklara ilan süresi içinde itiraz edilmesi veya kesinleştikten sonra on yıl içinde dava açılması gerektiğini, davacının hak düşürücü süre geçtikten sonra açtığı davasının öncelikle bu nedenle reddi gerektiğini beyanla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1023. maddesine göre Tapu Siciline Güven ilkesi gereği taşınmaz iktisap eden müvekkilinin iyiniyetinin korunması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, müvekkilinin söz konusu taşınmazı Tapu Siciline Güven ilkesi çerçevesinde ve gerekli her türlü araştırmayı yaparak tapu sicilinde belirtilen yüz ölçümünde satın aldığını, davalı müvekkilinin iktisabının 4721 sayılı Kanun’un 1023 . maddesi gereğince korunması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

İstinaf incelemesinden ve Yargıtay bozmalarından geçen aşamalar sonucunda, Gaziantep Kadastro Mahkemesinin 10.09.2024 tarihli ve 2023/29 Esas, 2024/287 Karar sayılı kararı ile.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13.10.2022 tarih ve 2021/4979 Esas, 2022/8017 Karar sayılı kararına uyularak söz konusu kararda davacının talebinin mülkiyete yönelik olduğu anlaşıldığından davanın usulden reddine, Mahkemenin görevsizliğine ve Gaziantep Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunun tespitine dair karar verilmiş, karara karşı kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi ve davacı tarafça görevli mahkemeye gönderilmesine yönelik talepte bulunulması ve dosyanın gönderilmesi üzerine Gazinatep 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2024/401 Esas sayılı dosyası ile kaydı yapılan davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilmiştir.

Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; görevsizlik kararı öncesinde verilen bozma kararında da belirtildiği üzere eldeki dava uygulama kadastrosuna itiraz niteliğinde olmayıp davacı tarafından davaya konu edilen taşınmaz bölümlerinin birbiriyle çakışan tesis ve yenileme paftasındaki sınırların dışında kaldığı ve bu haliyle, davacının söz konusu taşınmaz bölümlerine yönelik talebinin mülkiyete yönelik olduğu, bu kapsamda davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süreye tabii olduğu, çekişmeli taşınmazlardan davalı ... adına kayıtlı ... ili, ... ilçesi, ...

Mahallesi 1 07... parselin, 1 07... parselin kadastro tespitinin 1993 yılında yapıldığı ve 1993 yılı itibariyle kesinleştiği, davalı ... adına kayıtlı 1 07... parselin kadastro çalışmalarının 1993 yılında gerçekleştirilmekle bu taşınmaz bakımından ise Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/854 Esas, 1995/224 Karar sayılı kararının Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 18.011996 tarihli ve 1996/16629 Esas, 1996/320 Karar sayılı ilâmı ile onanarak 12.04.1996 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı,

davanın açılış tarihi ile kadastro tespitinin kesinleştiği tarihler arasında on yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmakla 3402 sayılı Kanun'un 12/3.maddesi uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren on yıl geçtikten sonra "kadastrodan önceki nedenlere" dayanılarak dava açılamayacağı, hak düşürücü sürenin, re'sen dikkate alınması gereken dava şartlarından olduğu da gözetildiğinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair karar verilmiş,

kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenmek suretiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- KARAR -