Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/2365 K.2017/2066

Adalet Bakanlığı'nın, 25.04.2016 tarihli yazısı ile izinsiz keneviri ekme suçundan sanık ...’ın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Lice Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2009 tarihli ve 2008/17 esas, 2009/33 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/05/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 25/07/2005 tarihinde işlediği iddia edilen izinsiz keneviri ekme suçu nedeniyle sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 23/4-2. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, aynı Kanun'un 53/1. maddesinin a, b, c, d ve e bentlerinde yer alan yazılı hakları kullanmasından yoksun bırakılmasına dair Lice Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2009 tarihli ve 2008/17 esas, 2009/33 sayılı kararının yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

2-Karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, mahkemece 14.01.2016 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki suçları işlediği tarihde 18 yaşını ikmal etmemiş bulunduğu nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2- 5237 sayılı Kanunu'nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı,

kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Lice Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2009 tarihli ve 2008/17 esas, 2009/33 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Nüfus kaydına göre 14/10/1986 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/115 esas, 2003/235 sayılı ilâmının onsekiz yaşını doldurmadan işlediği bir suça ilişkin olduğu, adli sicil kaydına göre yargılama konusu olan suç tarihi itibari ile tekerrüre esas olacak başka bir mahkûmiyeti de bulunmadığı cihetle, TCK’nın “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

ayrıca TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırıdır.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre, Lice Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2009 tarihli ve 2008/17 esas, 2009/33 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak,