Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/2565 K.2023/8834

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmünlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli), 20.04.2010 tarihli ve 2008/273 Esas, 2010/94 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) kararının, sanık ... müdafii ve sanıklar temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/1457 Esas, 2016/2382 Karar sayılı kararı ile;

"...

3- a)23.09.2007 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.11.2009 tarih ve 2009/164-2009/463 sayılı kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen Mesut Demir'in, kendisinde yakalanan uyuşturucu maddeyi sanık ...'dan satın aldığı yönündeki 24.09.2007 tarihli kolluk ifadesi dikkate alınarak; anılan dava dosyasının dosya içine getirtilmesi,

b) Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, evinde uyuşturucu madde ele geçirilmediğini ve komşu evin balkonunda ele geçirilen uyuşturucu maddenin de kendisi tarafından atılmadığını beyan etmesi karşısında; 27.11.2007 tarihli "Arama Tutanağı"nı düzenleyen tutanak düzenleyicilerinin dinlenilmesi,

Ve tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanıklar ... ve ...'ın hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Ayvalık Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2006 tarih ve 2005/371-2006/482 sayılı ilamının TCK'nın 191/1, 62. maddesi gereğince tayin edilen 10 ay hapis cezasına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı

Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Birinci Dairesinin 11.03.2014 tarihli ve 505 sayılı kararı doğrultusunda, İstanbul Ceza Mahkemeleri Tevzi Bürosunun 14.04.2016 tarih ve 2016/246 muhabere sayılı yazısı ile dosya Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine UYAP bilişim sistemi üzerinden tevzi edilmiştir.

Ç. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle

1. M. O. isimli şahsın tanık olarak dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in evinde 1,10 gr esrar maddesi ele geçirildiğine dair tutanak ve bozma ilamı doğrultusunda dosya arasına alınan Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.11.2009 tarihli ve 2009/164 Esas, 2009/463 Karar sayılı dava dosyasında hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen tanık M.

D.'nin kendisinde yakalanan uyuşturucu maddeyi sanık ...'ten satın aldığı yönündeki 24.09.2007 tarihli kolluk ifadesi ile "kara ahmet" lakaplı kişiden uyuşturucu madde aldıklarını beyan eden birden fazla içici beyanı da dikkate alındığında sanık ...'in üzerine atılı eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu;

sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, evinde uyuşturucu madde ele geçirilmediğini ve komşu evin balkonunda ele geçirilen uyuşturucu maddenin de kendisi tarafından atılmadığını beyan etmesi karşısında, evinde yapılan aramada eşinin 422 gr esrar maddesini evden attığına ve atılan yerde bu esrar maddesinin ele geçirildiğine dair tutanak düzenleyici tanıkların tutanak içeriğini doğruladığı,

bu kapsamda evinde yapılan aramada sanık ...'ın kullanım sınırından fazla miktarda uyuşturucu maddeyi ikametinde bulundurduğu ve ayrıca sanıktan uyuşturucu madde aldıklarını beyan eden birden fazla içici beyanı da dikkate alındığında sanık ...'ın üzerine atılı eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.11.2007" yerine "19.04.2007" olarak belirtilmesi, mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, delillerin değerlendirilmesine ve incelemenin eksiksiz yapıldığına

ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dosya kapsamına göre; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığı yönündeki savunmalarının aksine, 27.11.2007 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçirilen net 1,1 gram esrarı kullanma amacı dışında bulundurduğuna, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık M.

D.'ye esrar sattığına ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin tanık M.'nin, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ölüm nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilen temyiz dışı sanık ...'nün, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü verilen temyiz dışı sanık ...

Oneyce'nin ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dava açılan temyiz dışı sanık Şükrü Bayrak'ın soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan, mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı ve sanığın sattığı iddia olunan uyuşturucu maddelerin ele geçirilmemesi nedeniyle uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği de dikkate alındığında, sanığın sabit olan fiilinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu ve bu suçtan ayrıca yapılan yargılamada sanık hakkında Ayvacık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 31.01.2013 tarihli ve 2010/361 Esas,

2013/86 Karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve tedbire uyması nedeniyle Ayvacık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2010/361 Esas, 2013/86 Karar sayılı ek kararı ile düşme karar verildiği gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,