Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2655 K.2025/2520

2. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEMYİZ EDENLER

1. Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) 2. Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan onama 2. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık hakkında "Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar, 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde belirtilen “Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşme” şeklindeki temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığından, "hüküm kurulmasına yer olmadığına" ilişkin kararın itiraza tabi olması nedeniyle dava dosyasının, tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2. ... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2014/6637 sırasında kayıtlı 875,00 TL paranın, uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığından sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı olduğu,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının 4. maddesinin ikinci paragrafında yer alan "... Adli Emanetinin 2014/6637 sıra numarasında kayıtlı suçtan elde edilen 875 TL paranın TCY 55 maddesi gereğince müsaderesi ile Hazine'ye gelir kaydına" ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yerine "... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2014/6637 sırasında kayıtlı 875 TL paranın suçtan elde edildiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığından sanık ...'ya iadesine" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.