Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/15750 K.2024/16506

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli, 2013/183 Esas ve 2014/47 Karar sayılı kararı ile sanığın, değişen suç niteliğine göre ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli, 2013/183 Esas ve 2014/47 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafii taraflarından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2017/1422 Esas, 2019/3198 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığın, Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan diğer sanık Volkan Gezer ile açık görüş yapmak için geldiğinde uyuşturucu madde getireceği şeklinde alınan ihbar üzerine yapılan aramada iç çamaşırının sağ kasık içerisinde sigara paketi jelatinine sarılmış halde net 3 gram gelen esrar maddesinin bulunması şeklinde gerçekleşen olayda;

sanığın cezaevine uyuşturucu madde sokma şeklindeki eyleminin TCK'nın 188/3. maddesinde düzenlenen "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan "infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma" suçlarını oluşturacağı, TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde öngörülen fikri içtima kuralları gereğince, bu iki suçtan daha ağır sonuç doğuran TCK'nın 188/3. maddesi gereğince temel ceza belirlenip aynı Kanun'un 297/1. maddesinin 2. cümlesine göre 1/2 oranında artırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, lehe olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci, 52 nci, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 2. Atılı suç yönünden "kast" unsurunun gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenen "7 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, "6 yıl 3 ay" yerine, hesap hatası sonucu "5 yıl 15 ay" sonuç hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR