Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/16065 K.2024/16505

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/23 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2016/2666 Esas, 2019/7081 Karar sayılı kararı ile;"; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

1- Sanığın, İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçu şeklindeki eyleminin 188/3. maddesinde düzenlenen "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan "infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma" suçlarını oluşturacağı, TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde öngörülen fikri içtima kuralları gereğince, bu iki suçtan daha ağır sonuç doğuran TCK'nın 188/3. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçu gereğince temel ceza belirlenip aynı Kanun'un 297/1. maddesinin 2. cümlesine göre 1/2 oranında artırılması gerekirken eksik ceza tayin edilmesi, 2- Kabule göre de;

sanığın eylemi tamamlanmış olduğu halde, teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi," nedenleriyle bozulmasına, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

C. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca belirlenen (6 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası) cezanın, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca, sonuç ceza itibari ile sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası olarak infaz edilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sebebe dayanmadan temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü

fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, hüküm tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, kendisini vekil ile temsil ettirmeyen sanığa, zorunlu müdafi tayin edilmeden savunmasının alınması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Hak yoksunluklarına karar verilirken, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Adli emanette kayıtlı uyuşturucu maddenin, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine, aynı maddenin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Nedenleri ile hüküm hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR