Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20884 K.2023/8087

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/460 Esas, 2015/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 27.04.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğiözetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Her ne kadar sanık hakkında 21.08.2014 tarihli eylemden de bahsedildiği ve evraklar iddianameye eklenerek dava açıldığı görülüyorsa da 21.08.2014 tarihli uyuşturucu kullanma eyleminin İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/263 Esas sayılı dosyasında ihlal niteliğindeki eylem olduğu ayrıca yargılama konusu yapılamayacağı anlaşıldığından,

açılan davanın reddine, sanığın uyuşturucu bulundurduğuna ve kullandığına dair açık ikrarı, ele geçen uyuşturucunun esrar olduğuna dair uzmanlık rapor içeriği dikkate alındığında sanığın İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama konusu yapılan ve denetime uymadığı için ihlalden dolayı mahkumiyet ile sonuçlanan eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeyecek bir eylem ile uyuşturucu madde kullanmak için bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 21.08.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi yönünden, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 19.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın sanığa 09.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 27.04.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle yükümlülüklerine uymadığı kabul edilerek 04.06.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

21.08.2014 tarihli eylemin yargılama konusu yapılamayacağı gerekçesi ile açılan davanın reddine karar verildiği, kararın 11.12.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27.04.2015 tarihli eylemi yönünden mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrasında belirtildiği üzere;

(4)Sanığın erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır.

(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.

Bu kapsamda Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ihlal nedeni sayılan 27.04.2015 tarihli eylem, beşinci fıkra gereği soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağından, dava konusu edilmeyen bu eylem yönünden gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması ile yetinilmek yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/460 Esas, 2015/674 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,