Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/10907 K.2024/647

2. Bozma (sanık ... yönünden)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2016/21 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/31 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/31 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

24.11.2015 günü, 46 EC ... plakalı araçta uyuşturucu madde kullanıldığına dair alınan ihbar üzerine gidildiğinde, aracın şoför mahallinde tanık ..., ön sağ koltukta hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı kesinleşen ..., arka koltukta ise sanık ... ile başka dosyada mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'ın olduğu, aracın dışında ise araçtakilerle konuşma halinde olan ve hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan ayrıca işlem yapılan ... ile sanık ...'ın bulunduğunun görüldüğü,

aracın el feneri ile bakıldığında görünür vaziyette sol arka yolcu koltuğu paspasının üzerinde 1 parça net 0,15 gr eroin ile aynı yerde1 parça net 0,2 gr esrar, arka koltuk üzerinde sigara kutusunun içinde 1 parça net 0,53 gr gelen eroin ele geçirildiği olayda; iki ayrı pakette ele geçen eroinin sanık ... ile ...' nın Gaziantep'e giderek birlikte aldıkları madde olduğunun anlaşılması, ...'nın beyanında, ...'a 20,00 TL karşılığında ...'e ait olan eroinden bir parça alıp verdiğini söylemesi,

sanık ...'in savunmasında her ne kadar suçlamayı kabul etmese de, ... ile beraber aldıkları ve parasının çoğunu kendisinin ödediği eroinin rızası dışında ... tarafından satılmasının hayatın olağan akışına aykırı olması ve para karşılığı ...'a verilen eroini beraberce hazırladıklarına dair ikrarı, diğer sanıklar ve tanıkların beyanı ile olay tutanağı içeriği birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve bir miktar uyuşturucu maddeyi ...'ya vermek suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit görülmüş;

sanık ...'ın ise aşamalarda alınan savunmalarında, sanık ... 'ya jest olarak esrar maddesi verdiğine dair ikrarı ve tanıkların anlatımından sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu; sanıklar aleyhine üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı aşamada beyanları ile kendi suçlarını ortaya çıkardıkları anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in birleştirme kararı öncesi 29.02.2016 tarihli oturumda savunmasının zorunlu müdafi eşliğinde alındığı anlaşılmakla, Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın on sekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmolunan adli para cezasından,

sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanırken fazla gün indirimi yapılmış ise de sonuç adli para cezasının doğru tayin edilmesi ve aleyhe temyiz de bulunmaması nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR