Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/12637 K.2023/3392

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.12.2016 tarihli ve 2016/223 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.02.2017 tarihli ve 2016/223 Esas, 2016/214 Karar sayılı ek kararı ile hükmün 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, suça konu uyuşturucu maddeyi hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...a verdiğine ilişkin, ...un sonradan kısmen döndüğü soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Tebligatın yapıldığı kişinin yanında sigortalı çalışan ya da sekreteri olmaması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 17 nci maddesine aykırı davranıldığına, tebligatın usülsüz olduğuna, 2. Kararın temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirilmesi üzerine infazına başlanması ile öğrenmenin gerçekleştiğine,

3. Çelişkili tanık beyanına dayanılarak ceza verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İstihbari bilgi sonucu sanığın uyuşturucu madde sattığı değerlendirilen yerde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...un üzerinden sentetik kannabinoid ele geçirilen olayda; Sanığın dosya kapsamında toplanan delillerle örtüşmeyen ve hayatın olağan akışına aykırı inkara yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği, tanığın müdafii huzurunda olayın sıcaklığıyla alınan soruşturma beyanına üstünlük tanınması gerektiği, kovuşturma aşamasında kısmen döndüğü sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına üstünlük tanınamayacağı değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit görüldüğü gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

7201 sayılı Kanun'un 17 nci ve 20 nci maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26 ncı ve 29 uncu maddelerine göre sanık müdafiine yapılan tebligatın aynı adreste daimi çalışan olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamayan Sıddık K. imzasına 27.12.2016 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat parçasında muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığının belirtilmediği, buna göre tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ve üzerinde sentetik kannaboid çıkan ...un soruşturma aşamasında olay tarihinden bir gün önce sanıktan uyuşturucu madde aldığına ve borçlu kalmamak için sanığa 20 TL para verdiğine dair anlatımdan başka, aleyhinde yeterli delil bulunmayan sanığın, kovuşturma aşamasında ...un beyanını doğrular şekilde olay tarihinden bir gün önce ...a uyuşturucu madde verdiğini beyan ederek ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR