Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17364 K.2022/1951

Adalet Bakanlığının, değişen suç vasfı itibarıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli ve 2014/311 esas ve 2014/349 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/09/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 02/07/2014 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2014 tarihli ve 2014/43115 soruşturma, 2014/15165 esas ve 2014/871 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK’nın 188/3-4, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16/10/2014 tarihli ve 2014/311 esas ve 2014/349 sayılı kararı ile, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 191/1. ve 62/1. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın Antalya Çocuk Mahkemesinin 2010/1241 esas ve 2010/859 sayılı kararı ile hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 191/9. maddesi uyarınca CMK’nın 231. maddesinin tatbikine yer olmadığına, cezanın TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Değişen suç vasfı itibariyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli ve 2014/311 esas, 2014/349 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesinin; "Bu Kanunun; a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklinde olduğu,

Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesi gereğince uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğundan bahisle mahkumiyetine karar verildiği cihetle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca zorunlu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli, 2014/311 esas ve 2014/349 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ...’nin değişen suç vasfı itibarıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli ve 2014/311 esas ve 2014/349 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188. maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b) 190. maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak,

Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2014 tarihli iddianamesi ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği,

her ne kadar sanık hakkında daha önceden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine karar verildiği ve tekrar aynı suçu işlediği gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, daha önce Antalya Çocuk Mahkemesinin 18/09/2008 tarihli suç nedeniyle 23/12/2010 tarihli, 2010/1241 esas ve 2010/859 sayılı karar ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlali nedeniyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli,

2011/470 esas ve 2013/450 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kanun yararına bozma istemine konu karar ile ihbarda bulunulması üzerine de Antalya Çocuk Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli, 2014/509 esas ve 2015/192 sayılı 05/05/2015 tarihinde kesinleşen kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği,

tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin 191. maddede 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi gereğince sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, TCK’nın 191/8. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından; sanık hakkında daha önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar: