Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17367 K.2022/1952

Adalet Bakanlığının, “kenevir ekme” suçundan sanık ... hakkındaki Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/09/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 17/07/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı iddianamesi ile 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/639 esas, 2018/467 sayılı kararı ile, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/500 esas, 2018/488 sayılı görevsizlik kararı üzerine olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18/01/2019 tarihli ve 2019/119 esas, 2019/134 sayılı kararı ile, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

3- Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararı ile;

“Sanık hakkında münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan açılan kamu davasında, TCK’nın 191/4-c maddesinde düzenlenen ve kovuşturma şartı olan "denetim süresi içerisinde sanığın tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması" koşulu gerçekleşmediğinden CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın durmasına” karar verildiği, kararın 03/10/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 17/07/2018 tarihinde sanığın evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, ayrıca aynı gün sanığın idrar raporunda Cannabinoid uyuşturucu maddesine rastlanıldığından sanık hakkında uyuşturucu kullanmak eylemi nedeniyle Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1335 soruşturma dosyası kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi gereğince anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 12/09/2018 tarihli ve 2018/1335 soruşturma, 2018/117 karar sayısı ile ayırma kararı verildiği ve 2018/1672 soruşturma sayısına kaydedildiği,

sanığın aynı gün evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirilmesi eylemi bakımından ise anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı ile iddianame düzenlendiği, her ne kadar iddianamenin sevk maddesi olarak 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi belirtilmiş ise de; iddianame anlatımından kullanma sınırında olan eylem bakımından 23/5-2.cümlesi uyarınca dava açıldığı,

Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli kararında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/5-2. cümlesi uyarınca açılan kamu davası hakkında, sanığın eyleminin işbu dosyaya konu eylemi ile aynı tarihte işlediği sanık hakkında Karamürsel Cumhuriyet Savcılığının 2018/1672 soruşturma sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen uyuşturucu kullanmak eylemi kapsamında kalacağı ve kullanım fiili bölünemeyeceğinden bahisle durma kararı verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesinde, ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceğinin düzenlendiği, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2.cümlesinde, "…Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/09/2020 tarihli ve 2020/688 esas, 2020/3413 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sanığın hint keneviri ekme eyleminin müstakil olarak suç oluşturduğu,

sanık hakkında 2313 sayılı Kanun kapsamındaki eylemi bakımından yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi: Sanık ... hakkında, 17/07/2018 tarihli “kenevir ekme” suçundan yapılan yargılama sonunda, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararı ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, 17/07/2018 tarihinde sanığın evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette kenevir bitkisi ele geçirildiği, ayrıca aynı gün yapılan idrar tahlilinde Cannabinoid uyuşturucu maddesine rastlanıldığı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1335 soruşturma dosyası kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi gereğince 12/09/2018 tarihli ve 2018/1335 soruşturma, 2018/117 karar sayısı ile ayırma kararı verildiği ve 2018/1672 soruşturma sayısına kaydedildiği,

sanığın evinin bahçesinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette keneviri bitkisi ele geçirilmesi eylemi bakımından ise Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı ile iddianame ile kamu davası açıldığı, her ne kadar iddianamenin sevk maddesi olarak 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi belirtilmiş ise de; iddianame anlatımından 2313 sayılı Kanun’un 23/5-2. cümlesi uyarınca dava açıldığının anlaşıldığı,

Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli kararı ile; 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/5-2. cümlesi uyarınca açılan kamu davası hakkında, sanığın eyleminin işbu dosyaya konu eylemi ile aynı tarihte işlediği, sanık hakkında Karamürsel Cumhuriyet savcılığının 2018/1672 soruşturma sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen uyuşturucu kullanmak eylemi kapsamında kalacağı ve kullanım fiili bölünemeyeceğinden bahisle durma kararı verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesinde, ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceğinin düzenlendiği, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2.cümlesinde, "…Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kenevir ekme eyleminin müstakil olarak suç oluşturduğu, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun kapsamındaki eylemi bakımından yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar: