Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/18350 K.2023/8639

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/128 Esas, 2020/108 Karar sayılı kararı ile Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/547 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/547 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2019/547 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 10 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/1185 Esas, 2021/1125 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1- 30.08.2019 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbarların akabinde sanığın ikameti çevresinde kolluk görevlilerince fiziki takip amacıyla beklenildiği sırada, sanığın evinden çıkan ... isimle şahsın durdurulduğu ve şahsın idrar raporunda uyuşturucu madde tespit edildiği, şahsın kullandığı bu maddeyi sanık ...'un evinde 40,00 TL karşılığında alarak kullandığı, dolayısıyla sanığın Cemal isimli şahsa uyuşturucu madde sattığı iddiası üzerine yapılan değerlendirme.

Her ne kadar sanık bu olaya ilişkin suçlamaları kabul etmemiş olsa da; kullanıcı tanığın kollukta müdafii huzurunda alınan beyan ve teşhisi, sanığın evinden çıktıktan sonra kesintisiz takip sonucu yakalanması ve idrar raporunda beyanına uygun olarak metamfetemin kullandığının tespit edilmesi, arama, el koyma ve fiziki takibe ilişkin tutanaklar, sanığın evinde ele geçirilen enjektör ve alüminyum folyolar, sanığın annesi olan Hatice'nin sanığın evinde uyuşturucu madde sattığına yönelik beyanı, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu maddeyi satarak ikametinde kullandırdığı kanaati hasıl olmuş ve sanık ...'un kullanıcı tanık Cemal'e 40,00 TL karşılığında Metamfetamin maddesi sattığı eylemi sabit kabul edilmiştir.

2- 10.09.2019 günü sanık ...'un ikametinde yapılan arama sırasında; sanığın ikametinde bulunan ... isimli şahsın beyanından yola çıkılarak 3-4 hafta önce sanığın kullanıcı tanık Azer'e kullanmak üzere ikram ettiği iddiası üzerine yapılan değerlendirmede; sanık bu olaya ilişkin olarak çelişkili beyanlarda bulunmuşsa da; savcılık huzurunda tanığa uyuşturucu madde ikram ettiğini beyan etmiş, kullanıcı tanık Azer de ilk beyanında bu hususu doğrulamış, 10.09.2019 günü sanığın ikametinde yapılan arama esnasında da tanık Azer'in üzerinde uyuşturucu madde ile yakalanması hususu birlikte değerlendirildiğinde;

sanık ve tanığın aynı ortamda bulundukları ve kısmen birbirlerini doğrulayan beyanları doğrultusunda sanık ...'un kullanıcı tanık Azer'e kullanması için Metamfetamin maddesini ikram ettiği, verdiği eylemi sabit kabul edilmiştir.

3- Birleştirilen 2020/128 Esas sayılı dosyasında; 01.07.2020 tarihinde ... isimli şahıs üzerinde ele geçirilen 0,36 gram eroin maddesinin sanık ... tarafından kullanıcı tanık Eyüp'e satıldığı iddiası üzerine yapılan değerlendirme; kullanıcı tanık beyan ve teşhisi, sanığın ikrarı, ele geçen maddeye ilişkin kriminal rapor, kullanıcı tanıktan ele geçen maddeye ilişkin dosya arasına alınan kriminal rapor sureti, arama, el koyma tutanakları, sanığın annesi olan Hatice'nin sanığın evinde

uyuşturucu madde sattığına yönelik beyanı, uyuşturucu maddenin satılması karşılığında elde edilen 50,00 TL paranın sanığın evinde bulunması ve sanığın bu hususu doğrulaması ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilmiş ve sanık ...'un kullanıcı tanık Eyüp'e 50,00 TL karşılığında eroin maddesi sattığı eylemi sabit kabul edilmiş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde;

- 07.01.2020 olan suç tarihinin karar başlığında hatalı gösterilmesi, mahallinde giderilebilir bir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

- Bölge Adliye Mahkemesince, UYAP Veri Tabanında yapılan araştırmada, sanığın suç tarihi 20.04.2018 olan eylemi nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/8777 numaralı dosyasında "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama" suçundan soruşturma yürütülmekte olduğu görülmüş ise de, belirtilen soruşturma dosyasına konu eylem ile istinafa konu 07.01.2020 tarihli eylem arasındaki uzun zaman aralığı dikkate alındığında, sanığın eyleminde kastının yenilendiği kabul edilmekle, sanık hakkında soruşturmaya konu eylem yönüyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikinin mümkün olamayacağı değerlendirilmiştir.

A-) Her ne kadar yerel Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın 30.08.2019 ve 10.09.2019 tarihli eylemlerini, birleşen dosya iddianamesine konu 07.01.2020 tarihli eylem ile birlikte zincirleme şekilde gerçekleştirdiği kabul edilmiş ise de,

30.08.2019 tarihli eylem bakımından, yapılan fiziki takipte tanık Celal Savğı ile sanık arasında gerçekleştiği iddia olunan uyuşturucu madde alışverişinin görülmediği, tanık yada sanıktan ele geçirilmiş bir uyuşturucu maddenin bulunmadığı, tanık ve sanığın olayın gelişimine ilişkin aşamalarda birbiri ile çelişen beyanlarda bulundukları, sanığın üzerine atılı suçlamayı reddettiği, bu itibarla sanığın 30.08.2019 tarihli eyleminin sübuta ermediği,

Yine, 10.09.2019 tarihli eylem bakımından da, yapılan fiziki takipte tanık ... ile sanık arasında gerçekleştiği iddia olunan uyuşturucu madde alışverişinin görülmediği, tanığın kovuşturma aşamasında ele geçirilen uyuşturucu maddeyi olay öncesinde tanımadığı başka bir şahıstan satın aldığını beyan ettiği,

diğer tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sanığın ise olay günü tanığa uyuşturucu madde vermediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı reddettiği, bu itibarla sanığın 10.09.2019 tarihli eyleminin de sübuta ermediği, Dolayısıyla, sanığın sübut bulan tek eyleminin birleşen dosyaya konu 07.01.2020 tarihli eylemi olduğunun kabul edilmesinin gerektiği nazara alındığında, zincirleme suç hükümlerinin yasal şartların dosya kapsamında oluşmadığı halde zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini yoluna gidilmesi,

B-) Adli emanetin 2020/1283 sırasında kayıtlı bulunan ve suçun işlenilmesinde kullanılan eşyaların müsaderesi yerine, imhasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup istinaf talebinde bulunan sanık ve müdafilerinin istinaf talepleri değişik gerekçe ile yerinde ise de; bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1-) Hükmün, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin üçüncü fıkrasının tümüyle hükümden çıkarılması ve yerine; "Yasal şartları oluşmadığından, sanığın cezasında TCK'nın 43. maddesinin uyarınca arttırım yapılmasına yer olmadığına," fıkrasının yazılması suretiyle,

2-) Hükmün, taktiri indirim sebeplerinin uygulandığı dördüncü fıkrasındaki, "15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 1562 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine; "12 yıl 6 ay hapis ve 1250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması suretiyle,

3-) Hükmün, gün para cezasının parasal değere çevrildiği altıncı fıkrasındaki "1562 gün" ve "31.240,00 TL" ibarelerinin ayrı ayrı hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine aynı sıra ile "1250 gün" ve " 25.000,00 TL" ibarelerinin yazılması suretiyle,

4-) Hükmün, emanet eşyalara ilişkin on üçüncü fıkrasındaki "imhasına" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine; "müsaderesine," ibaresinin yazılması suretiyle,

Diğer yanları usul ve yasaya uygun bulunan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/1185 Esas, 2021/1125 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün adli para cezasının tamamının tahsil edileceğine ilişkin paragrafına “...sanığa ihtarına" ibaresinden önce gelmek üzere “ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi ve suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,