Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3459 K.2024/226

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/387 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 3. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 4. Kararın bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü alınan bir ihbarı değerlendiren Jandarma görevlilerinin sanığa ait ... Mahallesi, ... Caddesi, ... sokak No:... sayılı adreste yaptıkları aramada duvara bitişik güney kısımda bulunan bahçe içinde üstü ve yanları naylonla kaplı çadır içine 21 adet saksının yerleştirildiği ve saksıların içerisinde boyları 30-120 cm arasında değişen toplam 21 kök ekili hint kenevirinin ele geçirildiği, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmasında satmak amacıyla söz konusu kenevir bitkilerini kendisinin ektiğini belirttiği, bu suretle sanığın üzerine atılı 2313 sayılı Kanun'a Muhalefet suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına, sübutuna ve suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR