Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/5959 K.2023/243

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, gerekçeli karar kendisine 30/01/2022 tarihinde tebliğ edilen sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nın 291/1 inci maddesinde belirtilen 15 günlük süre içerisinde herhangi bir temyiz dilekçesi verilmediği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi gerektiği,

5271 sayılı Kanun'un 294/1 inci maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın 05/02/2021 tarihli dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, ancak sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1 inci maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından 10/03/2022 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde kabul edilmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın temyizine hasren inceleme yapılarak gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/09/2020 tarihli ve 2020/109 Esas, 2020/231 Karar ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "a" bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20/01/2021 tarihli ve 2020/2040 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde usulüne uygun olarak durdurulan yolcu otobüsünde yapılan aramada narkotik dedektör köpeğin otobüsün yolcu kısmında 33 numaralı koltuk önünde bulunan tv ekranına tepki vermesi üzerine görevlilerce yapılan kontrollerde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, ilgili otobüs firmasına ait yolcu

bilgileri dikkate alındığında 33 numaralı koltukta sanık ...'ın yolculuk yaptığının anlaşıldığı, kolluk görevlilerince ele geçirilen bilet bilgilerinde de 33 numaralı koltuğun sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilemeyeceği, bilgi sahiplerinin beyanları, bilgi sahipleri ile sanık arasında herhangi bir husumet olmadığından hareketle bilgi sahiplerinin sanığa iftira atması için bir neden bulunmadığı, ele geçirilen uyuşturucu miktarının günlük kullanım sınırının üzerinde olduğu ve sanığın gelir durumu dikkate alındığında sanığın ele geçen uyuşturucu maddeyi ticari maksatla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde yolcu otobüsünde arama yapılmasına dayanak olan önleme arama kararının numarasının olay tutanağında hatalı yazılması eleştirisi dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde durdurulan yolcu otobüsünde usulüne uygun olarak yapılan arama neticesinde kullanım sınırı üzerinde kalan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, yapılan kimlik kontrolünde sanığın önce kimliğini vermediği, bilgi sahibi olarak ifadesi alınan otobüs muavininin kontrol noktasına kadar 33 numaralı koltukta seyahat eden sanığın kontrol sırasında başka koltuğa geçtiğini ifade ettiği, sanığın kollukta müdafii eşliğinde alınan ifadesinde kendisinin ibraz edebileceği bir bileti olmadığını söylediği,

ancak olay tutanağına göre sanığın yakalandığı esnada oturduğu 24 numaralı koltuk cebinde sanık adına hazırlanmış buruşuk şekilde 33 numaralı koltuk biletinin bulunduğu, sanığın beyanlarının atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20/01/2021 tarihli ve 2020/2040 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi