Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/8662 K.2025/14203

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/11683 Esas numarasında kayıtlı dosya ile birlikte incelenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, 31.05.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminden dolayı 27.11.2015 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın 08.02.2015 tarihinde işlediği iddia

olunan eyleminden dolayı da 19.06.2015 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davada Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/194 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla;

Her iki dosyanın suç tarihlerine göre belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerine görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,