Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11551 K.2023/8032

Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/668 Esas, 2021/736 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 187 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 14.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.06.2022 tarihli ve 2022/10143 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95435 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95435 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "(Ek fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./28 inci mad) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir.

Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 187 nci maddesinin birinci fıkrasında ''Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç üreten veya satan kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve adlî para cezası verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, atılı suçun müeyyidesinin hapis cezasına ilişkin olduğu,

yalnız adli para cezasına veya adli para cezasıyla birlikte müsadereye ilişkin olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalmadığı cihetle, sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2020 tarihli ve 2020/45137 Soruşturma, 2020/26747 Esas, 2020/19039 sayılı iddianamesi ile Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. B. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/668 Esas, 2021/736 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 187 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

C.

5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, (25.05.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5353 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi ve 05.04.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2023 tarihli ve 7445 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile değişik) "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." ve "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa,

sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir.

Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun yaptırımının hapis cezasına ilişkin olduğu, yalnız adli para cezasına veya adli para cezasıyla birlikte müsadereye ilişkin olmadığı anlaşıldığından; atılı suça ilişkin olarak sanığın savunması alınmadan, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR