Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11691 K.2024/15695

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/302 Esas, 2015/366 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrasının (1. cümlesi) uyarınca açılan davanın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Kararın, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2020 tarihli ve 2019/7513 Esas, 2020/2801 Karar sayılı kararı ile;

"Olay tutanağı, suç konusu kenevirin sanığın mülkiyetinde ve kullanımında olan bahçelerinde ele geçirilmiş olması, sanığın varlığının farkında olduğu bitkilerin kendiliğinden yetiştiğine ilişkin beyanı, 01.10.2014 tarihli uzmanlık raporunda birinci bahçede ele geçen 204 kök hint kenevirinden toplam 5 kg 732 gr. toz esrar, ikinci bahçede ele geçen 255 kök hint kenevirinden ise 6 kg 84 gr. toz esrar elde edilebileceğinin belirtilmesi karşısında sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/170 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesi uyarınca hukuka aykırılık halleri sebebi ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bahçelerinde yapılan aramada dikili hint kenevirlerinin ele geçirildiği ancak sanığın dikmediğini ve kendiliğinden çıktıklarını savunması karşısında; suç konusu hint kenevirinin sanığın mülkiyetinde ve kullanımında olan bahçelerinde ele geçirilmiş olması, sanığın söz konusu hint keneviri bitkilerinin varlığının farkında olması, ele geçirilen miktarların kullanım sınırının üzerinde bulunması, hint kenevirinin yetişme koşullarının oldukça zor olduğunun bilinmesi, söz konusu bitkilerin kendiliğinden çıkmasının ve yetişmesinin oldukça düşük ihtimal taşıması,

kendiliğinden çıkması halinde dağınık bir şekilde ve miktar itibarıyla az sayıda ortaya çıkabileceği hususları nazara alındığında sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın savunmasına itibar edilmeyerek sanığın esrar maddesi elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR