Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11717 K.2023/2751

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/01/2020 tarihli ve 2020/45 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/690 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/690 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2020/145 Esas, 2020/137 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/690 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/690 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2018/690 Esas, 2021/152 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/02/2022 tarihli ve 2021/1054 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

04/03/2018 tarihinde sanığın .... plakalı araç ile satmak için Şanlıurfa iline uyuşturucu madde getireceği şeklinde istihbari bilgi alınması üzerine sanığın içerisinde bulunduğu araç durdurulduğunda üzerinde yapılan arama neticesinde 3 paket halinde toplam daralı ağırlığı 6,50 gram gelen metamfetamin maddesinin ele geçirildiği olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği,

21/06/2017 tarihinde sanığın eşi olan Berrin'in Birecik Cumhuriyet Başsavcılığı'na müracatta bulunarak sanığın uyuşturucu kullandığını beyan ettiği, 21/02/2018 tarihinde hakkında KDAE kararı verilen İsmail'in alınan ifadesinde üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıktan 50,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği, avukat huzurunda yapılan teşhis işleminde sanığı teşhis ettiği, elde edilen bilgilerin somut olay ile örtüştüğü olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği,

21.07.2018 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, uyuşturucu maddeyi sarmada kullanılan alüminyom folyo materyalleri, uyuşturucu madde tartımında kullanılan hassas terazi ve özellikle sanığın kendi eşi .... ile arkadaşları .... ve ...'un birbirini doğrular tarzdaki beyanları karşısında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiş ve eylemin zincirleme biçimde işlenmesi sebebiyle sanık hakkında verilen ceza 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında arttırılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1- Birleştirilen ve hükme esas alınan Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/145 esas sayılı dosyasındaki soruşturma evraklarının; arama kararı, arama tutanağı, yakalama tutanağı da olmak üzere onaysız fotokopi olması,

2- Birleştirme kararı verilen ve hükme esas alınan 2020/45 esas sayılı dosyadaki eylem ile ilgili sanığın savunması alınmadan önce sanığa 5271 sayılı Kanun'un 147 nci ve devamı maddeleri gereğince yasal haklarının hatırlatılmaması ve zorunlu müdafi bulunmadan savunma alınması,

3- Birleştirme kararı verilen ve hükme esas alınan 2020/145 esas sayılı dosya ile ilgili sanığın yeniden savunmasının alınmasına karar verildiği, müdafisi olmadığı için bir sonraki 03.09.2020 tarihli oturumda

5271 sayılı Kanun'un 147 nci ve devamı maddeleri gereğince yasal haklarının hatırlatılmaması ve zorunlu müdafi bulunmadan savunma alınması, Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1054 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,