Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/4215 K.2024/564

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/423 Esas, 2019/22 Karar sayılı kararı ile sanığın kendi ihtiyacı için esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/529 Esas, 2019/1917 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi,

52 nci maddenin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aleyhe istinaf kanun yoluna başvurulmamış olması ve ilk derece mahkemesince 22.01.2019 tarihli kararla belirlenen cezanın miktar olarak sanığın daha lehine olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak sanığın 10 ay hapis cezası iel cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Narkotik suçlarla mücadele şube müdürlüğü ekiplerinin Antalya ilinde yürüttüğü çalışmalar kapsamında sanık ...'in ikametinde kenevir bitkisi yetiştirdiği ve esrar maddesi bulundurduğuna dair bilgi alındığı, bu bilgi doğrultusunda yapılan soruşturma kapsamında alınan arama kararının sonucunda,

sanığın evinde saksılara dikili vaziyette bir saksıda 35 adet, ikinci saksıda 8 adet, üçüncü saksıda 9 adet olmak üzere 52 kök hint keneviri bitkisi olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; sanığın evinde bulunan uyuşturucu maddenin yetiştirilmesi durumunda elde edilecek esrar miktarının 71,2 gram olduğu tespit edildiğinden bu miktarın, miktar itibariyle az ve kullanım sınırları dahilinde olduğu, sanık hakkında satmak amacı ile kenevir bitkisi ektiği ve uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde herhangi bir bilgi bulunmadığı, buna yönelik kolluk tarafından yapılan bir tespit bulunmadığı,

evinde yapılan aramada uyuşturucu ticareti yaptığını gösterir başkaca bir delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın eyleminin münhasıran kendi kullanımı için hint keneviri bitkisi yetiştirmek suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın eylemi esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmek suçunu oluşturduğu halde eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kendi ihtiyacı için esrar maddesi elde etmek amacıyla kenevir ekmek suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın istinaf başvurusunun bu yönden kabulü ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının ortadan kaldırılmasına, sanığın atılı suçtan eylemine uyan 2313 sayılı Yasa'nın 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının 1. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına,

sanık hakkında aleyhe istinaf kanun yoluna başvurulmamış olması ve ilk derece mahkemesince verilen kararla belirlenen cezanın miktar olarak sanığın lehine olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, usule ilişkin işlemlerde bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/529 Esas, 2019/1917 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,