Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/8899 K.2023/2906

Cumhuriyet Başsavcılığı

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2013/443 Esas, 2013/400 Karar sayılı ek kararı ile, hükümlünün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması nedeniyle yasaklanmış haklarının geri verilmesine karar verildiği, ek kararın temyiz edilmeksizin 28.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.04.2022 tarihli ve 2021/27008 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51856 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51856 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"... 3. Ağır Ceza Mahkemesince hükümlünün talebinin kabulü ile yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verilmiş ise de, anılan karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.

Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında,

hükümlünün mahkûm olduğu 4 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 Türk lirası adli para cezalarının infazının 28.09.2018 tarihinde tamamlandığı cihetle, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 09.09.2020 tarihinde henüz anılan kararın infaz edilmediği, dolayısıyla da 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesinde yer alan şartların gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 23.02.2013 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/443 Esas, 2013/400 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 12.12.2013 tarihinde kesinleştiği,

B. Sanığın 17.06.2020 tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesini talep etmesi üzerine, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2013/443 Esas, 2013/400 Karar sayılı ek kararı ile; hükümlünün "yasaklanmış haklarının geri verilmesine" karar verildiği, ek kararın kanun yoluna gidilmeden 28.01.2021 tarihinde kesinleştiği,

C. Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu,

Anlaşılmıştır.

D. 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Somut olayda; sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûm olduğu 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının 16.11.2017 tarihinde, adli para cezasının ise 28.09.2018 tarihinde infaz edildiği, memnu hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 09.09.2020 tarihinde 3 yıllık sürenin henüz dolmadığı,

mahkemesince yapılacak değerlendirmede, cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması ve sanığın daha sonra yeni bir suç işleyip işlemediği incelenerek hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık süre geçmemiş olduğundan mahkemece, talebin bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2013/443 Esas, 2013/400 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,