Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/10038 K.2023/7768

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2013 tarihli ve 2013/199 Esas, 2013/220 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Erzurum (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarihli ve 2015/10817 Esas, 2019/1407 Karar sayılı kararı ile;

"1. Arama, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; aleyhinde delil bulunmadığı aşamada ele geçen net 945.0 gram esrarın kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozmaya uyularak, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2019/141 Esas, 2019/156 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.06.2022 tarihli ve 2022/4593 Esas, 2022/7581 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyulduğu halde; CMK'nın 150/3. maddesi gereğince (alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.) ,

şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, bozmaya karşı sanığın beyanının alındığı tarih olan 22.05.2019 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, savunmasının müdafii olmaksızın alınarak savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/138 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak; 1412 sayılı Kanun'un 326 maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkın korunarak adli para cezası yönünden 300,00 TL adli para cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, olay tarihinde, önleme araması kararına istinaden yolcu otobüsünde yapılan kontrolde otobüsün 17-18 numaralı koltukların üzerindeki bagaj kısmında bulunan çantanın içerisinde net ağırlığı 945 gram esrarın ele geçirildiği, ilk etapta bahse konu çantayı sahiplenen bulunmadığı ancak kolluk görevlilerince yapılan işlemler esnasında 10 numaralı koltukta oturan sanığın çantadaki esrarın kendisine ait olduğunu ve kullanmak amacıyla satın aldığını söyleyerek sahiplendiği

olayda; sanığın Bingöl'den doğrudan İstanbul'a gitmek yerine yakalanmamak için aktarmalı yol tercih etmesi ve ikamet yerinin İstanbul olmasına rağmen Bingöl'e sırf uyuşturucu temini için gitmiş olması, ele geçen maddenin kişisel kullanım miktarının üzerinde oluşu gözetildiğinde, sanığın ticari amaçla uyuşturucu maddeyi naklettiği sabit görülerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine; aleyhine delil bulunmadığı aşamada ele geçirilen esrarın kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR