Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/1121 K.2024/16335

Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2019/187 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 04.03.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.11.2022 tarihli ve 2022/243 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/144585 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/144585 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 12.02.2018 tarihli eylemi sebebiyle, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2019 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, adı geçen sanığın evvelce 09.08.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi sebebiyle yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.09.2015 tarihli ve 2015/114088 soruşturma, 2015/3854 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarihli ve 2016/669 Esas, 2018/456 Karar sayılı kararı ile ısrar şartının oluşmadığından bahisle kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, durma kararı sonrasında işlendiği anlaşılan iş bu incelemeye konu mahkûmiyet kararına konu 12.02.2018 tarihli suçun, denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası kapsamında erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu cihetle, eylemin müstakil bir suç oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 12.02.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2018 tarihli ve 2018/108147 Soruşturma, 2018/1404 Karar sayılı kararı ile.

5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, karar verildiği,

kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın 26.06.2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 18.07.2018 tarihinde infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2019 tarihli ve 2018/108147 Soruşturma, 2019/7663 Esas, 2019/5446 sayılı iddianamesi ile Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.02.2019 tarihli ve 2019/187 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 04.03.2019 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya arasında bulunan Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/82 Esas ve 2019/208 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Sanık hakkında 09.08.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 tarihli ve 2015/114088 Soruşturma, 2015/3854 Karar sayılı

kararı ile.

5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararda itiraz kanun yolu, 15 günlük itiraz süresi ve merciinin gösterildiği, kararın 16.10.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 02.12.2015 tarihinde infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 11.12.2015 tarihli ve 2015/19626 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen müdürlüğe başvurmaması üzerine dosyanın kapatılmasına karar verildiği ve erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2016 tarihli ve 2015/114088 Soruşturma, 2016/10848 Esas, 2016/9360 sayılı iddianamesi ile Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2016/669 Esas, 2018/456 Karar sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 05.04.2018 tarihinde kesinleştiği,

4. Durma kararından sonra, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2018 tarihli ve 2018/92960 soruşturma, 2018/2068 sayılı kararı ile yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarihli ve 2018/92960 Soruşturma, 2019/8514 Esas, 2019/6095 sayılı iddianamesi ile Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

5. Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/82 Esas, 2019/208 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

6. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli ve 2020/1201 Esas, 2021/1113 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine, kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır. E. Somut olayda, sanığın daha önceden 09.08.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.09.2015 tarihli ve 2015/114088 soruşturma, 2015/3854 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarihli ve 2016/669 Esas, 2018/456 Karar sayılı kararı ile ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle, kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı var ise, dairemizce bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk erteleme kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden;

usulüne uygun verilen ve usulüne uygun şekilde kesinleşen ilk erteleme kararı olan 29.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince durma kararı verilmesi nedeniyle hukuki geçerliliğini sürdürdüğü, bu durumda, inceleme konusu 12.02.2018 tarihli suçun, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında, 29.09.2015 tarihli erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu, bu nedenle ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından,

kovuşturma şartının gerçekleşmesi mümkün olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2019/187 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,