Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/11341 K.2023/7656

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.03.2022 tarihli ve 2019/3400 Esas, 2022/2701 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, alıcı görevlilerin 06/07/2013 ve 08/07/2013 tarihlerinde sanıktan esrar satın aldıkları, alıcı görevlilerin değişik tarihlerdeki satın alma işlemlerinin suçu ve failini belirleyerek suç delillerini elde etmeye yönelik çalışmalar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla alıcı görevlilere yapılan uyuşturucu madde satışlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı,

sanığın hareketlerinin bütünüyle 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde açıklanan “satmak için uyuşturucu madde bulundurma" ve "uyuşturucu maddeyi satışa arz etme” seçimlik hareketlerini oluşturduğu gözetilmeden, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlendiği düşüncesiyle sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/164 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci

fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesinden elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna, 4. Mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, 6. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarsus İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen uyuşturucu ve uyarıcı madde satışına ilişkin yapılan çalışmalar sırasında Fevzi Çakmak Mahallesi çevresinde esrar maddesi ile hap satıldığının belirlenmesi üzerine Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma kapsamında suçun niteliği ve öngörülen cezanın caydırıcılığı yüzünden suça konu eylemlerin gizlilik içerisinde işlenmesi nedeniyle delil toplanmakta bir takım zorluklar yaşandığı dikkate alınarak Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 03.06.2013 tarihli 2013/630 ve Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.08.2013 tarihli 2013/943 sayılı kararlarıyla gizli

soruşturmacılar atandığı, gizli soruşturmacıların ses ve görüntü kaydı yaptıkları, ayrıca sanık ... ile karşılaşmaları sırasında uyuşturucu madde almaya yönelik ilk teklifi yapmamaya özen gösterdikleri ve gelen teklif üzerine uyuşturucu madde alımı yaptıkları. 06.07.2013 tarihinde gizli soruşturmacıların sanıktan 20,00 TL karşılığında 3 adet gazete kağıdına sarılı esrar satın aldığı.

08.07.2013 tarihinde gizli soruşturmacıların sanıktan 20,00 TL karşılığında 1 adet beyaz kağıda sarılı esrar satın aldığı; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, olayların gerçekleşme biçimleri, gizli soruşturmacı raporu, suça ilişkin ses ve görüntü kayıtlarını içerir CD, CD çözüm tutanakları dikkate alındığında sanığın eylemlerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR