Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/1145 K.2024/18933

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Dairemizin 13.09.2021 tarihli ve 2021/3629 Esas, 2021/8655 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/237 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 61 nci maddesinin yedinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 30 yıl hapis ve 1.800.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 5. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ve 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ve 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinin uygulanmasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün gerekçesinin 5271 sayılı Kanun'un aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

Sanık hakkında hüküm kurulurken, hüküm fıkrasının 13 numaralı bendinde "Sanığın atılı suçu örgüt yapısı içerisinde işlediği anlaşılmakla, cezasının TCK'nın 58/9. maddesi gereğince MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA," şeklinde karar verildiği halde, yine hüküm fıkrasının 15 numaralı bendinde "Sanığın atılı suçu suç işlemek amacıyla kurulan örgüt faaliyeti kapsamında işlediği sabit olmadığından ve adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkeme ilamı bulunmadığından sanık hakkında TCK

58. MADDESİNİN TATBİKİNE YER OLMADIĞINA," şeklinde karar verilmek suretiyle kararda çelişkiye neden olunmuş ise de, sanığın üzerine atılı suçu örgüt yapısı içerisinde işlemesi nedeniyle, kanunun emredici hükmü gereğince, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek bu hususun kararda gösterilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm fıkrasının 15 numaralı bendinin maddi hata sonucunda yazıldığı ve sanık hakkında kazanılmış hak oluşturmayacağı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin 15 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,