Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/23285 K.2025/7353

Samsun

2. Çocuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının bir yıl süre ile geri bırakılmasına ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 15.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/14834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/117204 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/117204 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "1- Dosya kapsamına göre suç tarihinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin "(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği,

6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası anılan düzenlemenin "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde değiştirildiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun 16.07.2014 tarihinde Samsun KOM Şube Müdürlüğü tarafından üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği,

aynı gün yapılan idrar testinin pozitif çıktığı, suç tarihinin 16.07.2014 olduğu anlaşılmakla suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi uyarınca ceza tayininde alt sınır olarak 2 yıldan başlanması yerine 1 yıldan başlanarak yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunmasında, 2- Suç tarihi olan 17.06.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince birbiri ile karşılaştırılarak,

sanığın lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hüküm kurularak takdire göre genel hükümler dahilinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hükümde karışıklığa yol açacak şekilde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince hüküm kurulmasını takiben,

olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının 1 yıl geri bırakılmasına ve 1 yıl denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Yaşı küçük şüpheli hakkında, 16.07.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2015 tarihli ve 2014/15064 Soruşturma, 2015/258 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına,

erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 20.02.2015 ve şüpheli müdafiine 10.02.2015 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B.

Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 14.05.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli ve 2014/15064 Soruşturma, 2015/6484 Esas, 2015/607 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, C. Yapılan yargılama sonucunda, Samsun

2. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 01.03.2016 tarihli ve 2015/342 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2 ve TCK'nın 191/2, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının bir yıl süre ile geri bırakılmasına, bir yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, D.

Sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce dosyanın kapatıldığının ihbar edilmesi üzerine. Samsun

2. Çocuk Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/427 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 31/3, 62, 50/3, 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Cumhuriyet savcısının istinaf kanun yoluna başvurduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 03.10.2019 tarihli ve 2018/811 Esas, 2019/2351 Karar sayılı kararı ile, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin temyiz kanun yoluna başvurduğu, Dairemizin 03.10.2022 tarihli ve 2022/4431 Esas, 2022/9856 Karar sayılı kararı ile, 26.12.2017 tarihli kararın infaza ilişkin olduğu, istinaf ve temyiz kabiliyeti bulunmadığı, itiraza tabi olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra,

itirazı inceleyen mercii Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/48 değişik iş sayılı kararı ile, 26.12.2017 tarihli kararda bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre. 1. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin "(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası düzenlemenin "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde değiştirildiği,

somut olayda, 16.07.2014 tarihinde sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, aynı gün yapılan idrar testinin pozitif çıktığı, suç tarihinin 16.07.2014 olduğu anlaşılmakla suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca ceza tayininde alt sınır olarak 2 yıldan başlanması yerine 1 yıldan başlanarak eksik cezaya hükmolunması,

2. Mahkemece suç tarihi olarak kabul edilen 17.06.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince birbiri ile karşılaştırılarak,

sanığın lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hüküm kurularak takdire göre genel hükümler dahilinde 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hükümde karışıklığa yol açacak şekilde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince hüküm kurulmasını takiben,

olayda uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının bir yıl geri bırakılmasına ve bir yıl denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B.