Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/11701 K.2023/10357

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Kolluk görevlilerince darp ve bıçaklı saldırı olayına dair anons üzerine 19.10.2021 günü 23:15 sıralarında suç yerinde gidildiği, 21 ABU ... plakalı Hyundai i20 marka aracın çalışır halde olduğu ancak içinde kimse bulunmadığının görüldüğü, sokak içerisine girildiğinde yaklaşık 50 metre mesafede elinde siyah renkli valiz olan sanık ... ile hakkında beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ...’nin polisleri görmeleri üzerine araçların park ettiği boşluğa doğru girdikleri ve valiz olmaksızın çıktıkları görülüp yanlarına gidildiği,

bu sırada "suç yerinde darp edilen bir çocuğun elindeki 2 tane valizi pikap aracın altına attığı ve Hyundai marka hatcback bir aracı sokağa çağırdığı, içinde uyuşturucu olduğu tahmin edilen valizi bu aracın almış olabileceğine" dair ihbar üzerine, sanık ve temyiz dışı sanık ...’a sorulduğunda valizden haberleri olmadığını belirttikleri, şahısların girdiği araçların park ettikleri boşluk alana bakıldığında bir aracın altına konulmuş vaziyette sanığın elinde görülen valizin bulunduğu, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle valizde yapılan aramada;

net 970 gram esrar elde edilebilir net 1940 gram hint keneviri bitkileri ile sanığın üzerinde 21.520,00 TL ve temyiz dışı sanık ...’ın üzerinde 4.950,00 TL para ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin elinde valizin görüldüğüne dair olay tutanağı, tutanak içeriğini doğrular mahiyette tutanak tanıklarının beyanları,

temyiz dışı sanık ...’ın mahkeme aşamasındaki valizi sanığın elinde gördüğüne dair 07.02.2022 tarihli beyanı ve sanığın mahkeme aşamasında söz konusu uyuşturucu maddeleri kullanmak için satın aldığına dair 09.11.2022 tarihli ikrarıyla sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, hükmün (C) numaralı bölümünün 3 üncü ve 4 üncü paragrafları arasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına yönelik sonuca etkili olmayan çelişki yaratılmış olması, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitle tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi,

sanıktan ele geçirilen ve suçtan elde edildiği belirlenemeyen paranın iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç konusu uyuşturucu madde ve şahit numunenin müsaderesi hakkında bir karar verilmemiş olması mahkemesince her aşamada giderilebilecek bir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanma şartlarının araştırılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi