Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/12569 K.2024/81

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 tarihli ve 2008/1021 Esas, 2009/870 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasındaki şartların oluştuğu anlaşılmakla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar temyiz edilmeden 03.11.2009 tarihinde kesinleşmiştir. B. Sanığın denetim süresi içerisinde suç tarihi 22.05.2013 olan Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2013/468 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararında kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu, kararın ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olduğu, böylelikle sanığın denetim süresi içinde tekrar kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla, Adana

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2008/1021 Esas, 2009/870 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. C. Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.11.2020 tarihli ve 2020/10571 Esas, 2020/6746 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken, açıklanan hükümde.

Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olgular denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak hüküm kurulması yerine, gerekçe gösterilmeksizin hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Adana

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli ve 2021/573 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Kenevirleri evine ektiğini kendi rahatsızlığı nedeniyle kullanma amaçlı olarak bu işi yaptığını, ancak evinin dışında yakalanan kenevirleri ekmediğini buna yönelik suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği halde, yerel mahkemece mahkûmiyet kararı verildiğine, 2. Bu suçun kesinleşme tarihi ile Kadirli

2. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihleri nazara alındığında sürenin dolduğu böylelikle denetim süresi geçtikten sonra iş bu davanın açıldığı da nazara alınmadan mahkûmiyet kararı verildiğine, 3. Yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Cezanın paraya çevrilerek ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın ikamet ve müştemilatında yapılan aramada evinin bahçesinde izinsiz olarak uyuşturucu madde imalatında kullanılan 22 adet hint keneviri bitkisinin ele geçirildiği, uzmanlık raporu ile ele geçirilen bitkilerin kenevir bitkisine ait olduğunun tespit edildiği, ele geçirilen bitki sayısı dikkate alınarak sanığın söz konusu bitkileri esrar elde etmek için diktiği kabul edildiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 29.09.2009 tarihli ve 2008/1021 Esas, 2009/870 Karar sayılı ilamı ile sanığın eylemi sabit görülerek 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanık hakkında 5 yıl denetim süresi öngörüldüğü, kararın 03.11.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2013/468 Esas, 2015/30 Karar sayılı ve Osmaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2015 tarih ve 2014/359 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararına konu suçları işlediği, bu şekilde denetim yükümlülüğüne uymadığı anlaşıldığından sanık hakkında verilen hükmün aynen açıklanmasına ve sanığın eylemine uyan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hint kenevirlerinin ele geçiriliş şekli, kenevir sayısı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanığın münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yaptığı anlaşılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Mahkemenin, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece yeniden hüküm kurulması gerekirken, hüküm kısmına "Mahkememizin 29/09/2009 tarih ve 200/2021E, 2009/870K sayılı ilamı ile sanık ... hakkında 2313 sayılı kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve yükümlülük ihlali halinde hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın 03/11/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın yasal denetim süresi içerisinde Kadirli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 Tarih ve 2013/468 Esas, 2015/30 Karar sayılı Kararına konu suçu işlediği, söz konusu kararın 20/01/2015 tarihinde kesinleştiği, YİNE Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 Tarih ve 2014/359 Esas, 2015/146 Karar sayılı Kararına konu suçu işlediği, söz konusu kararın 14/06/2021 tarihinde kesinleştiği bu şekilde sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşıldığından.

Mahkememizin 29/09/2009 tarih ve 200/2021E, 2009/870K sayılı ilamının AÇIKLANMASINA" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Hüküm fıkrasının 1. paragrafında temel ceza belirlenirken ilgili yasa maddesinin 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi yazılması gerekirken, "2313 sy yasanın 23/5.son cümle" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; ancak her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli ve 2021/573 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün.

1. Hüküm fıkrasının (A) maddesinde yer alan "Mahkememizin 29/09/2009 tarih ve 200/2021E, 2009/870K sayılı ilamı ile sanık ... hakkında 2313 sayılı kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve yükümlülük ihlali halinde hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın 03/11/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın yasal denetim süresi içerisinde Kadirli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 Tarih ve 2013/468 Esas, 2015/30 Karar sayılı Kararına konu suçu işlediği, söz konusu kararın 20/01/2015 tarihinde kesinleştiği, YİNE Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 Tarih ve 2014/359 Esas, 2015/146 Karar sayılı Kararına konu suçu işlediği, söz konusu kararın 14/06/2021 tarihinde kesinleştiği bu şekilde sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşıldığından.

Mahkememizin 29/09/2009 tarih ve 200/2021E, 2009/870K sayılı ilamının AÇIKLANMASINA" ibaresinin çıkartılması,