Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13449 K.2024/24563

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61630 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Sanık hakkında daha önce 25.10.2018 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14.12.2018 tarihli ve 2018/637 sayılı, 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 01.03.2019 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

şüphelinin denetim süresi içerisinde yükümlülüklere uymadığı gerekçesiyle Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2020 tarihli iddianamesiyle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkûmiyetine dair Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/109 esas, 2021/97 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/655 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararıyla, sanığın aynı suçtan açılan kamu davasında inceleme konusu Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2020 tarihli ve 2019/467 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararına konu 08.04.2019 tarihli eyleminin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra denetim süresinde işlenmesinden ötürü ihlâl niteliği taşıması nedeniyle ayrı bir kovuşturma konusu yapılamayacağı belirtilerek ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2018 tarihli ve 2018/21589 soruşturma,

2018/637 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrasında işlendiği anlaşılan 08.04.2019 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak eyleminin, 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, 08.04.2019 tarihli suçtan dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A.

Şüpheli hakkında, 08.04.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli ve 2019/8979 Soruşturma, 2019/3582 Esas, 2019/3087 sayılı iddianamesi ile Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6.maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.09.2019 tarihli ve 2019/467 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararı ile,

sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, 21.12.2022 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır. B.

Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/109 Esas, 2021/97 Karar sayılı kararının incelenmesinde: 1. Sanık hakkında, 25.10.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2018 tarihli ve 2018/21589 Soruşturma, 2018/637 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın şüpheliye 13.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği, infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 2. Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2020 tarihli ve 2018/21589 Soruşturma, 2020/247 Esas, 2020/196 sayılı iddianamesi ile Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 3. Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/109 Esas, 2021/97 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezasından Karşıyaka 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/15 Esas, 2019/836 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/655 Esas, 2022/479 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile,

"Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/15 Esas, 2019/836 Karar sayılı" ibaresinin çıkarılarak yerine "Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/760 Esas, 2020/270 Karar sayılı" ibaresinin yazılması suretiyle 14.02.2022 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede karar tarihinin "03.09.2019" yerine "03.09.2020" olarak gösterilmesi maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede.

Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2018 tarihli ve 2018/21589 soruşturma, 2018/637 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrasında işlendiği anlaşılan 08.04.2019 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, 08.04.2019 tarihli suçtan dolayı açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D.

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. A.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Karşıyaka 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2019 tarihli ve 2019/467 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden. Hüküm fıkrasının.

"Sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE" Şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hükmün değiştirilen bu şekliyle infazına, C.