Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13527 K.2024/25489

Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 31.01.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/4845 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-62093 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-62093 sayılıı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı nazara alındığında, somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05.01.2016 tarihli ve 2016/1 ÇDS sayılı çağrı yazısının 19.01.2016 tarihinde aynı konutta birlikte kâim annesine tebliğ edildiği,

şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 10.02.2016 tarihli ve 2016/1 ÇDS sayılı yazısı ile dosya kaydının kapatılmasına karar verilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı,

esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği cihetle, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 11.01.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bucak Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 tarihli ve 2014/125 Soruşturma, 2014/360 Esas, 2014/146 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda, Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, TCK'nın 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 04.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için 30.12.2015 tarihinde Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

C. Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05.01.2016 tarihli ve 2016/1 ÇDS sayılı çağrı yazısının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 09.01.2016 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 10.02.2016 tarihinde Burdur Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

D. Sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosya ele alınarak Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.12.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/800 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi uyarınca1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı dikkate alındığında, somut olayda; sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde başvurmasına dair Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05.01.2016 tarihli ve 2016/1 ÇDS sayılı çağrı yazısının 19.01.2016 tarihinde aynı konutta birlikte kâim annesine tebliğ edildiği,

şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması üzerine Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 09.01.2016 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 10.02.2016 tarihinde Burdur Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de; tek başına bu

durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, Mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/800 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,