Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13574 K.2024/25774

Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 25.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/24879 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/65348 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/65348 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1. Anılan Mahkemenin 17.02.2022 tarihli karar duruşmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında,

2. 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekeceği, somut olayda sanığın tekerrüre esas olacak Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2011/165 esas, 2011/278 sayılı kararının bulunduğu,

kaldı ki Mahkemesince de mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bu haliyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 23.07.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2019 tarihli ve 2018/2786 Soruşturma, 2019/5322 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, itiraz süresi ve merciinin doğru şekilde gösterildiği, 30.10.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştiği,

B. Şüphelinin 19.07.2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2022 tarihli ve 2018/2786 Soruşturma, 2022/1061 Esas, 2022/755 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.02.2022 tarihli ve 2022/22 esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile kısa kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre,

1. Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli karar duruşmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2. 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin “(6) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir.

(Ek cümle: 22/7/2010 - 6008/7 md.) Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklinde hüküm içerdiği, sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.112.2011 tarihli ve 2011/165 Esas, 2011/278 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticaretinden mahkûmiyetine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesindeki şartın gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2022/22 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,