Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/15969 K.2024/26059

Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 04.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/12138 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/87455 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/87455 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli kararını müteakip, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın ortadan kaldırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 02.05.2023 tarihli ve 2021/1657 esas, 2022/930 sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması sebebiyle hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde yer alan,

“kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” şeklindeki hüküm nazara alındığında, Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/193 esas, 2020/143 sayılı kararının, taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçuna ilişkin olduğu,

kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamaması nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka bir sabıka kaydının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A.

Şüpheli hakkında, 23.01.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2021 tarihli ve 2021/1666 soruşturma, 2021/168 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, 02.04.2021 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği, 24.05.2021 tarihinde tedbirin infazı için Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B.

Şüphelinin 02.04.2021 tarihli suç nedeniyle yürütülen soruşturma evrakının, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2021 tarihli ve 2021/7686 soruşturma, 2021/425 karar sayılı birleştirme kararı ile, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/1666 Soruşturma sayılı dosyasına birleştirildiği, C.

Şüphelinin yine 19.03.2021 tarihinde işlediği nedeniyle yürütülen soruşturma evrakının, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2021 tarihli ve 2021/6246 soruşturma, 2021/399 karar sayılı birleştirme kararı ile, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/1666 Soruşturma sayılı dosyasına birleştirildiği, D.

Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2021 tarihli ve 2021/1666 Soruşturma, 2021/7424 Esas, 2021/5992 sayılı iddianamesi ile Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, E. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.05.2022 tarihli ve 2021/1657 Esas, 2022/930 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği,

kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği Anlaşılmıştır. F. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ve 2021/1657 Esas, 2022/930 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, 5237 sayılı TCK'nın 58/4. maddesinin "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz.

Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki düzenlemenin kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin emredici hüküm içerdiği, somut olayda tekerrüre esas alınan Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/193 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararıyla sanığın "taksirle yaralama" suçundan mahkûmiyetine karar verildiği,

5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesine göre bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. G. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi.

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B.

Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/1657 Esas, 2022/930 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C.