Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16386 K.2023/10880

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adıyaman

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/935 Esas, 2021/1639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.03.2023 tarihli ve 2022/1333 Esas, 2023/2089 Karar sayılı kararı ile. "Kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle takdiri indirimin uygulanmaması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Adıyaman

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına yönelik İlk Derece Mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve haklarındaki hükümler kesinleşen Halil ... ve Mustafa'nın içinde bululunduğu araçta uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda 92 gram metamfetamin uyuşturucu maddenin bulunduğu, bu miktarın 3 kişi için bile kullanım sınırının çok üzerinde olduğu, nitekim Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nin uyuşturucu madde kullanım sınırına ilişkin kabul kararlarında da metamfetamin uyuşturucu maddesi ile yakalanan kimsede bulunan 13,5 gram metamfetamin'in ticari olduğunun, kullanma sınırında kalamayacağının belirtildiği,

her ne kadar sanık soruşturma aşamasında savunmalarında kullanmak amaçlı uyuşturucu madde temini için Antep'e gittiklerini ve para koyduklarını belirtmişseler de kovuşturma aşamasında sanık Halil ...

Ekinci'nin maddenin Mustafa'ya ait olduğunu belirten, yine aynı şekilde ...'ın maddenin kendisine ait olmadığını belirten beyanda bulunduğunun görüldüğü, uyuşturucu maddenin piyasa değerinin 9.500,00 TL olduğunu belirten emniyet değerlendirmesi de dikkate alındığında sanıkların savunmalarında geçen 2.000,00 TL hususunun ve diğer savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması nedeniyle bu yöndeki temyiz isteminin yerinde olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.