Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/17117 K.2023/10629

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yozgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2013 tarihli ve 2013/88 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. B.

Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.10.2020 tarihli ve 2015/40 Esas, 2020/5487 Karar sayılı kararı ile.

"26.09.2012 tarihinde kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın savunmasının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan temyiz dışı ...'ün üst aramasında ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna ya da onun suçuna iştirak ettiğine ilişkin, somut olgularla örtüşmeyen ve içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek, telefon konuşmaları dışında kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı,

08.01.2013 tarihinde sanığın ön yolcu koltuğunda bulunduğu araçtan dışarı atılan uyuşturucu maddenin, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin delil olmadığı; sabit olan tek bu eyleminin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında bu suç yerine “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Yozgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/142 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 08.04.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. D. Sanığın 15.01.2022 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeni ile Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarih, 2023/123 Esas ve 2023/136 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Yozgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/69 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak 7 ay 15 gün hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

E. Sanığın itirazı üzerine duruşma açılarak Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. F.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, 2. Gerekçenin çelişkili olduğuna, 3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

08.01.2013 tarihinde sanığın ön yolcu koltuğunda bulunduğu araçtan dışarı atılan uyuşturucu maddenin, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil olmadığı anlaşılmakla, bu bağlamda sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 15.07.2013 tarihinden, bozma sonrası basit yargılama usulü ile mahkûmiyet hükmünün verildiği 30.03.2023 tarihine kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.04.2021 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 15.01.2022 tarihi arasındaki duran süre de eklendikten sonra, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,