Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/17412 K.2025/4550

2. İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

1. 2021/457 E., 2021/612 K. 2. 2014/830 E., 2014/417 K.

SUÇ

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR

1. Mahkûmiyet 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 01.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 19.12.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2023/10793 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94966 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94966 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosyalar kapsamına göre.

İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/886 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 23.05.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 17.07.2013 olduğu, İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/912 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 24.03.2013, iddianame düzenleme tarihinin 10.10.2013 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2021 tarihli ve 2021/457 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 23.05.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2013 tarihli ve 2013/100225

Soruşturma, 2013/40465 Esas, 2013/19884 sayılı iddianamesi ile İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2. İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/886 Esas, 2013/1693 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 26.12.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/868 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 24.10.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.04.2019 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine;

İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.11.2021 tarihli ve 2021/457 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/830 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 26.04.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2013 tarihli ve 2013/135329 Soruşturma, 2013/52081 Esas, 2013/25641 sayılı iddianamesi ile İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2. İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/912 Esas, 2013/1731 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli

serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 21.01.2024 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, 3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.12.2014 tarihli ve 2014/830 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 19.12.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre

İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/457 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 23.05.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 17.07.2013 olduğu, İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/830 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 26.04.2013, iddianame düzenleme tarihinin 10.10.2013 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve eylemler arasında hukuki kesinti olmadığı, her iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesine karar verilerek,

tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2021 tarihli ve 2021/457 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararı ile İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/830 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,