Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/19781 K.2024/25631

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, 4. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında 07.06.2021 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminden dolayı 14.01.2022 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın 26.05.2021 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 03.02.2022 tarihli iddianame ile dava açıldığı ve İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/358 Esas sırasında derdest olduğu ve her iki dosyaya konu suç teşkil eden fiiller açısından suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında,

belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, ayrı ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR