Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/20252 K.2024/16544

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/663 Esas, 2023/1078 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usul ve yasaya aykırı kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326 ncı maddeleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiş olup, temyize konu dosya üzerinden, Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlamadan önce kurulan hükmün,

temyiz incelemesinden geçtiği ve halihazırda kesinleşmediği dikkate alındığında, 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz süresinin, "yedi" günden, "on beş" güne çıkarılmasına ilişkin düzenlemenin somut olaya uygulanamayacağı, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca karar kesinleşinceye kadar uygulanacak temyiz süresinin, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan "tefhim veya tebliğden itibaren işleyecek olan bir haftalık süre" olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında temyiz süresinin,

"bir hafta" yerine, Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde, "15 gün" şeklinde gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ve kararın, 27.09.2023 tarihinde hüküm verildikten sonra sanık tarafından, 15 günlük süre içerisinde 10.10.2023 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin "öğrenme" üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanığın inceleme dışı 23.09.2012 tarihli eylemine ilişkin UYAP'ta görülen İstanbul Anadolu (Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2015 tarihli ve 2015/301 Esas ve 2015/615 Karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre; 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tesbiti yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/663 Esas, 2023/1078 Karar sayılı kararının diğer yönlerden incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,