Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/22162 K.2024/23847

Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.10.2023 tarihli ve 2023/11762 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109835 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109835 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan " Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...." şeklindeki hüküm karşısında; dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esasen Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2023/362 değişik iş sayılı kararı ile 14.04.2023 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu suç tarihinin kesinleşme tarihinden önce olduğu,

suç ve kesinleşme tarihlerine göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A.

Şüpheli hakkında, 02.08.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2012 tarihli ve 2012/48230 Soruşturma, 2012/15561 Esas, 2012/6263 sayılı iddianamesi ile Antalya 5. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B.

Yapılan yargılama sonucunda, Antalya 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 tarihli ve 2012/778 Esas, 2013/241 sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, 25.04.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C.

Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik kararına uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/194 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, 05.01.2015 tarihinde Ceza ve İnfaz Kurumunda tutanakla tebliğ edilerek 13.01.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştirildiği, D.

Sanığın denetim süresi içerisinde 28.03.2015 tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine.

Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2016 tarihli ve 2015/575 Esas, 2016/203 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurduğu, E. Dairemizin 08.03.2023 tarihli ve 2020/19476 Esas, 2023/1939 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığa tebliğinin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre usulsüz olduğu,

kararın kesinleşmediği gerekçesiyle, temyiz dilekçesinin 02.12.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, incelemenin itiraz merciince yapılması için dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verildiği, F. Dairemizin iade kararından sonra, itirazı inceleyen mercii Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2023/362 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır. G.

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan " Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...." şeklindeki hüküm karşısında; dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esasen Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2023/362 değişik iş sayılı kararı ile 14.04.2023 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu suç tarihinin kesinleşme tarihinden önce olduğu,

suç ve kesinleşme tarihlerine göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B.