Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/3860 K.2024/211

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanuna muhalefet nedeniyle, anılan Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58 ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suça konu kenevirlerin tarlasına 8 metre uzaklıktaki sazlık alana ekili olduğuna, tarlanın herkese açık alan olduğuna, 2. Ele geçen hint kenevirlerinin kendisine ait olmadığına, 3. Sanığın suçu işlediğine ilişkin somut delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

15.08.2013 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, ... Mevki ...

Köyü sınırlarında alınan arama kararı doğrultusunda yapılan aramada sazlık alan içinde 3 metre boylarında 450 kök dişi hint keneviri ile 20 kg kurutulmuş esrar (Muğla 2. Ağır Ceza Mahkeme dosyası konusu) ele geçirildiği, bitkilerin sulanması için 25 metrelik hortum bulunduğu ve yapılan araştırmada suça konu malzemelerin bulunduğu sazlık bölgenin sanık ...'a ait tarlanın hemen bitiminde olduğu tespit edilmiş, çevrede kişilerin konakladığı ev ve çadırlarda yapılan aramalarda suç unsuruna rastlanmadığı,

sanığın damadı olan ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan takipsizlik kararı verilen ...'nin soruşturma aşamasında müdafi huzurunda şüpheli sıfatıyla kayınpederi olan ...'un sulamak için tarlasına gittiğini ve sazlık alanda hint keneviri ekimi yaptığını, hem kendisinin bunu gördüğü hem de kayınpederinin kendisine hint keneviri ektiğini söylediği şeklinde beyanda bulunduğu,

tanık ...'nin yargılama aşamasında ise tarlanın sanığa ait olduğunu hint kenevirinin kime ait olduğunu bilmediğini önceki ifadelerinin zapta yanlış geçtiğini beyan ettiği görülmüş, ele geçirilen 450 kök hint kenevirine ilişkin alınan kriminal raporda incelemeye tabi olan ve kırılıp katlandıkları için boy ve kök sayısı belirlenemeyen dört parça halinde toplamda 15.996 gram yeşil bitki parçalarının THC ihtiva eden ve toplamda 1.393,80 gram esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitkileri olduğu tespit edilmiştir.

Toplanan deliller, sanık savunması, tanık ...'nin sanığın kayınpederi olması ve mevcut deliller gözetilerek yargılama aşamasında vermiş olduğu beyanı yerine olayın sıcağı sıcağına müdafi huzurunda alınan ve ele geçirilen hint keneviri bitkilerini kayınpederi olan sanığın ektiği, suladığı yönündeki

beyanı, yine aynı gün aynı yerde ele geçirilen ve sanığa ait olduğu kabul edilen kurutulmuş esrar maddelerinin ticaretine ilişkin Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararı, Dairemizin ele geçirilen hint keneviri bitkisi kök sayısının kişisel kullanım sınırı üzerinde olduğuna ilişkin bozma ilamı, tutanak mümeyyizi olan tanık ...'in olay gününde bilgi almak amacıyla tanık ...'yi dinlediklerinde, sanığın dikili tarlasının bitişiğinde ele geçirilen hint kenevirlerini kayınpederinin ektiğini,

olay yerinin onun suladığını ifade ettiği yönündeki tanık ...'nin yargılama aşamasındaki beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği kanaatine ulaştıran beyanları, dosya arasındaki mevcut tutanaklara göre ele geçirilen hint keneviri bitkisinin yakınlarında sanıktan başkasına ait tarla bulunmaması, gerek sanık savunması gerekse tanık beyanlarıyla sanığın tarlasının olduğu ve tarlasına bakım için ara ara gittiğinin anlaşılması,

kriminal rapor, olay yeri, kroki çizimi ile imha tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın tarlanın kendisine ait olduğu ancak hint kenevirlerini kendisinin ekmediği yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına iddiaya konu yere sanığın tarlasından giriş olduğu yönündeki tutanak tespiti de gözetildiğinde itibar etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç konusu hint kenevirlerinin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un üçüncü maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 nci maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerinde ise de, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlenirken uygulama maddesi olarak "2313 sayılı Yasanın 23 üncü maddesinin son fıkrası" yerine "2313 sayılı yasanın 23/5-1 maddesinin" gösterilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

Temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilk paragrafında yer alan “2313 sayılı yasanın 23/5-1” ibaresinin çıkarılarak yerine, "2313 sayılı Yasanın 23 üncü maddesinin son fıkrası" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,