Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/4773 K.2025/10318

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi kapsamında işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin anılan Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu nazara alındığında, 24.03.2009 olan ilk mahkûmiyet tarihinden itibaren, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

kararının kesinleşme tarihi ile ihbar edilen yeni suçun işlenme tarihi arasındaki durma süresi de eklendiğinde, 31.05.2022 olan son mahkûmiyet tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, davanın düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, açıklanan nedenle, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik, sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,