Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4795 K.2025/6463

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar ... vekili, ... İdaresi vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kadastro sırasında, Denizli ili Akköy ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 23... , 1 21... , 1 22... , 1 19... , 1 04... , 5, 8, 1 07... , 10, 1 08... ve 1 06... parsel sayılı taşınmazlar, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların murisi ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/361 Esas sayılı dava dosyasında davalı olması nedeniyle malik haneleri açık olarak tespit edilmiştir.

Davacılar, taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi gereğince adlarına tescili iddiasıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmışlar, davanın devamı sırasında arazi kadastrosu yapılarak taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları düzenlendiğinden dava, görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... vekili ve ... İdaresi vekili cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazların orman niteliğinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2009 tarihli ve 2007/4 Esas, 2009/1 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, dava konusu 1 23... , 1 19... , 1 21... ve 1 22... parsellerin orman niteliğiyle ... adına; 1 04... , 1 08... , 1 04... , 1 04... , 1 07... , 1 07... ve 1 06... parsellerin ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve ... İdaresi tarafından 1 04... , 5, 8, 1 08... , 1 07... , 10... ada 6 parsellere yönelik olarak ve dava dilekçesinin 2. sırasındaki tutanak düzenlenmeyen yere yönelik olarak temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 09.01.2009 tarihli ve 2009/14688 Esas, 2009/16386 Karar sayılı ilamıyla, temyiz olunan kısımlara yönelik Mahkemece eksik araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu Denizli ili Pamukkale ilçesi ...

Mahallesi 1 19... , 1 23... , 1 21... ve 1 22... parsel sayılı taşınmazlar yönünden Mahkemenin 24.03.2009 tarihli ve 2007/4 Esas, 2009/1 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve 19.04.2012 tarihli müzekkere ile Tapu Müdürlüğüne yazı yazılarak, taşınmazların tapuya tescilinin sağlandığı, bu nedenle bu parseller yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 1 04... , 5, 8, 1 08... , 1 07... , 10... ada 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden;

yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanık beyanlarında taşınmazların davacı ve davalıların murisi olan ... tarafından 1950'li ve 1960'lı yıllardan itibaren kesintisiz olarak ve malik sıfatı ile arpa, buğday ve yulaf ekerek kullandığını söyledikleri, taşınmazlardan ikisinin arsa, diğerlerinin tarım arazisi vasfında olduğu, taşınmazların komşu parsellerinin vergi kaydı ve tapu kaydına dayanmaksızın senetsizden tespitlerinin yapıldığı, dava dilekçesindeki 2 numaralı taşınmaza gelindiğinde; bu yerin 1 19... parsel ve 1 19... parselde bulunan bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen yer olduğu,

1 19... parselin orman vasfı ile ... adına tescil edilip kesinleştiği, 1 19... parselin ise 24.03.2009 tarihli 2007/4 Esas, 2009/1 Karar sayılı kararıyla kesinleştiğinden tapuya ... adına orman vasfı ile tescil edildikleri, bu yere ilişkin taleplerin karşılandığı gerekçeleriyle dava konusu Denizli ili Pamukkale ilçesi ...

Mahallesi 1 19... , 1 23... , 1 21... ve 1 22... parsel sayılı taşınmazlar yönünden Mahkemenin 24.03.2009 tarihli ve 2007/4 Esas, 2009/1 Kararı sayılı karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ve tapuya tescil edilmiş olmakla bu parseller yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu 1 04... , 5, 8, 1 08... , 1 07... , 10... ada 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ve kök muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... vekili, ... İdaresi vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçelerinde; davanın kabulüne karar verilen kısımlar yönünden taşınmazların orman niteliğinde olduğunu, zilyetlikle mülk kazanmak için gerekli kullanımın ve şartların bulunmadığını, usulünce orman araştırması yapılmadığını, soyut ve çelişkili tanık ifadelerine değer verildiğini, Devlet ormanlarının kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikliğiyle kazanılamayacağını, Mahkemece bu yönlerden yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığını, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm verildiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ... vekili, ...

İdaresi vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR