Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5717 K.2023/6120

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.

Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2014/91 Esas, 2014/184 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi delaletiyle lehine bulunan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile 300,00 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2014/91 Esas, 2014/184 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.05.2021 tarihli ve 2017/2682 Esas, 2021/6283 Karar sayılı kararı ile.

"Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

1- Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerekçesi olarak "dosyaya yansıyan suça eğilimli kişiliği ve suçtan sonra olumlu davranışları bulunmaması" şeklinde belirtilmiş ise de dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre suç ve karar tarihi itibarıyla sanığın sabıkasına konu tek mahkûmiyetin TCK'nın 58. maddesi kapsamında tekerrüre esas alınan 765 sayılı TCK'nın 503/1. maddesi gereğince dolandırıcılık suçundan verilmiş mahkûmiyet kararı olduğu söz konusu suçun 5237 sayılı TCK'daki karşılığı olan TCK'nın 157/1. maddesinin suç ve hüküm tarihinden sonra CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma

kapsamına alındığı nazara alındığında bu hüküm yönünden uzlaşma gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda uyarlama yargılaması yaptırılarak sonucuna göre TCK'nın 62 ve 58. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken yasal ve yeterli gerekçe olmaksızın TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/194 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle lehine bulunan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile 240,00 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ... ispat konusu suç şüpheden uzak bir şekilde kesin ve somut olarak aydınlatılmış değildir. Müvekkil hakkında tanık beyanları ile ceza verilmesi hakkaniyete ve insan haklarına aykırılık teşkil etmektedir. Müvekkil ve tanıkların beyanlarından hangisine itibar edileceğine nasıl karar verilmiştir ki müvekkilin cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İspat konusu suçun tam anlamıyla aydınlatılmadığı, dosyada müvekkili cezalandırmaya yeter delil bulunmayışı göz önünde bulundurularak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçu yönünden mahkûmiyetine karar verilmiş olması usûl ve esas bakımından yasaya aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tanık ...' in suç tarihinde Bergama Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği, sanığın yanında tanıklar ... olduğu halde ... için ceza infaz kurumuna geldikleri, tanık Tolunay'ın ziyaretçi kabul bölümüne geçtiği, sanığın ise mahkûmların gün içerisinde dolaşabildikleri açık ceza infaz kurumunun dosya içerisinde fotoğrafı bulunan giriş kapısının yakınına yaklaştığı, kendisinin bir kaç defa tanık ... tarafından uyarıldığı,

sonrasında bu tanık tarafından sanıktan şüphe edilerek hareketlerinin gözlendiği ve sanığın dış kapının aralıklı olan demir çubukları arasından içerisinde jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 18.02.2014 tarihli 2014/392 Uzmanlık numaralı raporunda belirtildiği üzere XLR 11 ve 5-Fluoro - AKB 48 olarak isimlendirilen yasak nitelikte uyuşturucu madde içeren küçük kağıt parçasını yere doğru attığı, söz konusu kağıda sarılı uyuşturucu maddenin açık cezaevi mahkumlarının serbestçe dolaşabildiği alanlardan olduğu ve cezaevi sınırları içerisinde kaldığı,

tanık Ali ve Sezgin tarafından söz konusu madde ele geçirilip sanıktan sorulduğunda sanığın maddeyi ağzına almaya çalıştığı, tanık Sezginin buna engel olduğu maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık kendisinin uyuşturucu madde kullandığını, olay tarihinde de üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu, cezaevi nizamiyesi önünde bu maddeyi yere attığını, cezaevi içerisine doğru atmadığını savunmuş ise de; tanıklar ... ve Sezgin Muratlar'ın aşamalardaki değişikliğe uğramayan istikrarlı anlatımları karşısında sanığın bu savunmasına itibar olunmamış, sanığın açık ceza infaz kurumu mahkumlarının ulaşabileceği şekilde fark ettirmeden cezaevinin iç bahçe kısmına uyuşturucu maddeyi temin ve verme amaçlı olarak kağıda sarıp attığı hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR