Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6586 K.2023/4793

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/275 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 3.125,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2020/9186 Esas, 2022/5813 Karar sayılı kararı ile;

"......28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "beş yıldan on beş yıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti suçu nedeniyle zorunlu müdafi görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,....... " nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/328 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 3.125,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Atılı suç sanık tarafından işlenmediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık İlyas'ın arkadaş oldukları, suç tarihinde ikisinin içerisinde bulundukları ve İlyas tarafından kiralanıp kullanılan aracın polis noktasında durdurularak mahkeme kararı ile aranması sonucunda, arabanın ön orta konsol kısmında suça konu esrarın ele geçirildiği;

sanıkların savunmaları, olay tutanakları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ele geçen maddenin kullanım sınırları üzerinde olduğu ve sanık ... ve hakkındaki hüküm kesinleşen sanık İlyas tarafından ticari amaçla taşındığı gerekçesiyle, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ve arz ettiği tehlike durumu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel ceza belirlenerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “.... kalan tutarın tamamının 5275 sayılı yasanın 106/3.maddesine göre tahsil edileceğinin” ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/328 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün; sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından “... kalan tutarın tamamının 5275 sayılı yasanın 106/3.maddesine göre tahsil edileceğinin” ibaresinin çıkartılarak yerine “geri kalan kısmın tamamının