Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6712 K.2023/4745

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2007 tarih ve 2006/318 Esas, 2007/174 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası , 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 1.320,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.01.2014 tarihli 2009/19475 Esas ve 2014/337 Karar sayılı ilamıyla '' Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca, suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

2. Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması, '' nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarih 2014/158 Esas 2014/301 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanılmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 03.06.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

D. Hükmün açıklanılmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi üzerine sanığın 25.07.2015 tarihinde işlediği tehdit suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün ihbarı üzerine Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarih 2022/108 Esas 2012022/136 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri

Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın savunma hakkının sınırlandığına, sanığın mahkûmiyeti için yeterli ve kesin delil bulunmadığına, ilişkindir.

IV. GEREKÇE

UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 27.01.1993 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un maddesinin 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.06.2014 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 25.07.2015 tarihleri arasında durma süreleri de eklendiğinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarih 2022/108 Esas 2012022/136 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğii BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1)