Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/7908 K.2023/11081

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/169 Esas, 2019/262 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2020/478 Esas, 2022/58 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 9. Sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uyarınca daha fazla indirim yapılması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan aracın sürücü koltuğunda sanık ..., sağ ön yolcu koltuğunda sanık ... ile arka koltukta Hazret'in yaşı küçük kardeşi tanık Muhammet'in olduğu, yapılan kimlik kontrolü sırasında şahısların şüpheli hareketler sergilemeleri üzerine Cumhuriyet savcısından alınan

yazılı arama emri uyarınca yapılan aramada aracın kapılarının birleştiği bölümün doğal boşluk kısmında net 37,56 gr eroin ile sanık ...'in kardeşi Muhammet'in üzerine gizlediği net 0,06 gr eroinin ele geçtiği olayda; uzmanlık raporu, tutanaklar, uyuşturucu maddenin niteliği, miktarı ve kişisel kullanım sınırının üzerinde olması ile tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mahkemede alınan savunmalarında suç konusu maddeyi birlikte kullanmak amacıyla Haci isimli şahsın yönlendirdiği Hazım Can isimli şahıstan satın aldıklarına ilişkin suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği,

sanıkların iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine, yapılan araştırmalar neticesinde sanıkların beyanı doğrultusunda hakkında Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/4080 soruşturma numarasında soruşturma yürütülen Haci Aşam'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklandığının anlaşılması karşısında koşulları oluştuğundan sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi; sanık ...'in tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına ilişkin olduğu ve bu suç yönünden 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren yasal değişiklik dikkate alınarak bu ilamla ilgili olarak bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının infaz aşamasında gözetilebileceği hususları eleştirilip, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması,

hükümlerde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının bulunmaması ve suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numuneler hakkında müsadere kararı verilmemesi nedenleriyle oluşan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Midyat Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/450 Esas ve 2014/53 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, 18 yaşından küçük iken işlediği suça ilişkin olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacak olan Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/49 Esas, 2012/169 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2020/478 Esas, 2022/58 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,