Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/8730 K.2023/5582

2. Mahkûmiyet (Sanık ... yönünden)

TEMYİZ EDENLER

1. Sanık ... müdafii (vekalet ücreti yönünden) 2. Sanık ... müdafii

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/293 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Karar verilmiştir.

B. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.01.2021 tarihli ve 2019/5353 Esas, 2021/1205 Karar sayılı kararı ile;

"26.09.1996 doğum tarihli olan ve henüz 18 yaşını doldurmayan sanık ... hakkındaki 19.12.2013, 18.03.2014, 03.06.2014 ve 25.09.2014 tarihli duruşmaların kapalı yapılması gerekirken açık; 17.03.2015 tarihli karar celsesinin ise sanık ...'in 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle açık yapılması gerekirken her iki sanık hakkında duruşmanın kapalı yapılıp hükmün de gizlice okunup tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 182 ve 185. maddelerine muhalefet edilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/86 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Karar verilmiştir.

D. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/18013 Esas, 2022/10864 Karar sayılı kararı ile;

"1- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

...

1) Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yerinde ise de, miktar itibariyle kullanım sınırında sayılabilecek uyuşturucu maddeyi satmak için bulundurduğuna ilişkin beyanı ile kendi suçunun niteliğini ortaya çıkarttığı anlaşılmakla, sanığın cezasında TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca dörtte birden daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) TCK'nın 51. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca "fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında mahkûm olunan hapis cezasının erteleme üst sınırının 3 yıl" olarak düzenlenmesi karşısında, suç tarihinde dosya içinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre 16 yaşında olan sanık hakkında, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine yasal olarak yer olmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile TCK' nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

...

2- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Olay tutanağı içeriği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, diğer sanık ...’in aşamalarda değişen soyut beyanı dışında, sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. E. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, 2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... Yönünden Sanık ...'in evinde yapılan aramada ve kendisinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, sanık ...'in aşamalarda alınan beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğu, sanık ...'in aşamalarda değişen soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir iddiadan öteye geçen somut delilin olmadığı, sanığın soruşturmanın başından itibaren istikrarlı ve çelişkisiz bir şekilde

suçlamayı kabul etmediği, tanık Müslüm ve Mustafa'nın beyanlarının da diğer sanık ...'in anlatımlarını desteklemediği, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanık ... 'in üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'in, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.01.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

Yargılama giderlerine ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "Sanık ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 17.400,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,