Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/1072 K.2024/23614

eylem nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden), 2. İstinaf başvurusunun esastan reddi (07.04.2022 tarihli 3 nolu eylem nedeniyle kurulan beraat hükmü yönünden)

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın, 07.04.2022 tarihli 3 nolu eylem nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, 25.03.2022 tarihli 2 nolu ve 07.04.2022 tarihli 4 nolu eylemleri nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eksik inceleme yapıldığına, tanıkların Mahkeme huzurunda dinlenilmediğine,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle

07.04.2022 tarihli 3 nolu eylemin sabit olduğu ve zincirin halkasına dahil edilmesi gerektiği, söz konusu eylem yönünden beraat kararı verilerek eksik ceza tayin edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekirken yapılan istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesinin usul ve esasa aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

A. Sanık hakkında, 07.04.2022 tarihli 3 nolu eylem bakımından verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirlerine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52/4. fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı olarak değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

A. Sanık hakkında, 07.04.2022 tarihli 3 nolu eylem bakımından verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin beşinci fıkrasının son cümlesinde yer alan “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine göre infazına,” ibaresinin çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,